31
jul 2003
WERNER MICHIELS, MAEVA-STEM EN -LEGENDE (DEEL1)
Het is vooral de liefde voor de muziek en voor de mensen die mij gedreven heeft'
i-redactie (HC)
- Vertel eens iets over het Maeva-gevoel van toen?
- Hoe heb je dat persoonlijk beleefd?
- Je bent blijkbaar ontgoocheld in dat Maeva-gevoel momenteel?
Het was al een tijd bekend dat Werner Michiels MaevaFM heeft verlaten. Hij is zélf weggegaan, gestopt. Gewoon gestopt zegt hij. Andere insinuaties – zoals die momenteel volop ontstaan - kloppen dus niet. Toch lag een meningsverschil binnen MaevaFM aan de basis van zijn vertrek. Het was een verschil over muziekkeuze in het 'Maeva-gevoel'. Werner Michiels werd in radiokringen bekend door zijn medewerking aan radio Maeva in de tachtiger jaren. Hij startte er in 1981 en groeide uit tot één van de bekende radiomensen van het station. Dat kwam vooral door zijn toewijding aan de radio, een gevoel dat hij nu nog steeds sterk met zich meedraagt. Tijdens de topjaren van wat sommigen 'de Vlaamse Radio Veronica' noemden, was hij vooral ook één van de bekende en gewaardeerde entertainers die het station direct bij het publiek deden aanslaan.
Tot op de dag van vandaag blijft hij een geliefde animator die wekelijks nog bij velen het dansgevoel hoog weet te houden. Werner Michiels heeft dan ook iets wat uniek is in zijn radiocarrière: een stem die aanspreekt. Die stem zingt ook moeiteloos mee met gekende songs, liefst zelfs met teksten die hij op het moment zelf aanpast. Een attractie op zich dus. iRadio sprak met de radiolegende en voelde nog eens de ziel van de radiogeschiedenis in Vlaanderen. We brengen zijn verhaal in twee delen.
- Daar is slechts één woord voor: ongelofelijk. Uiteindelijk zijn er in die periode wel meerdere radio's begonnen, maar Maeva was toch iets aparts hoor. Wij hadden vooral een aantal mensen met durf om succes mogelijk te maken. Een radiostation is namelijk niet alleen het gezicht en de stem van de populaire jocks. Er is ook initiatief nodig om vedetten te laten ontstaan. Radio Maeva mag zich zonder meer de meest opgepakte zender allertijden noemen in Vlaanderen. Wat velen echter vergeten is dat die zenders ook allemaal betaald moesten worden! Wij hadden de mensen die daarvoor zorgden. Dat maakt een groot verschil. Bovendien konden wij elke keer weer op de luisteraars rekenen. Dat was een wederzijdse kracht: zij konden niet zonder ons en wij niet zonder hen. Samen hebben we dat sterk gemaakt, elkaar opgepept dus. Dat is het Maeva-gevoel: een sterke band tussen de mensen die radio maken en die ernaar luisteren. Een band die ook sterker werd door elkaar.
- Ik vind daar moeilijk woorden voor. Persoonlijk ben ik nogal iemand die niet zo in de aandacht wil staan. Als radiomaker wordt men echter automatisch publiekelijk 'bezit'. De meeste collega's van toen hadden daarin wel enige ervaring als plaatselijke DJ of entertainer. Wij waren misschien niet de bekendste of grootste animators in de streek toen, maar wij hadden iets wat onontbeerlijk is voor het vak: de liefde voor muziek. Natuurlijk was er ook de liefde voor de medemens, de luisteraars achteraf. Ik kan dat voor mezelf ook niet beter omschrijven: het is vooral de liefde voor muziek en voor de mensen die mij gedreven heeft. Niets anders. De mensen voelen dat ook aan. Ik merkte dat en het maakte me blij. Vriendschap dus, een 'vedette' zijn die bereikbaar is en die tijd heeft voor de fans. Hun lotgenoot zijn in de dagelijkse sleur en daarin wat zonneschijn brengen. Die fans staan er dan ook als men zelf eens wat tegenwind heeft in het leven. Een ongelofelijk gevoel. Dat was trouwens ook de band onder de Maeva-collega's toen. Die band is er altijd gebleven. Ik ben dan ook heel blij dat ik de beginperiode van Radio Maeva heb mogen meemaken. Het is voor mij veel meer geweest dan radio maken alleen. Het is een vriend voor het leven geworden dankzij de persoonlijke vriendschappen die eruit ontstaan zijn.
- In het gevoel zelf niet hoor, maar in de uitbouw van mijn persoonlijke radio-idealen. Daarmee wil ik zeker niet zeggen dat er geen moeite gedaan wordt door bijvoorbeeld de mensen van MaevaFM. Integendeel zelfs! Ik denk echter dat vele luisteraars van toen een comeback hadden verwacht van Maeva. Een echte comeback dus: een radio van nu maar in de stijl van toen. Vele jongere radiomensen lachen daar mee, dat kan ik niet goed begrijpen. Zij denken misschien dat wij de klok willen terugzetten en in die beginperiode blijven vasthangen. Dat is echter niet zo. Moderne radio moet kunnen, ik wil de nieuwe generatie alle kansen geven. Er is echter ook een andere generatie. De vroegere generatie. Jonge en moderne radio moet dus kunnen, maar de oudere luisteraars mogen toch ook iets hebben? Leven en laten leven dus. Meer is het niet. Het woord 'Maeva' in een nieuw radioproject roept bij mij dus waarde op uit het verleden. Een respect voor dat verleden ook. Ik heb nog vele Maeva-vrienden van toen, zowel medewerkers als luisteraars van toen. Als we samenkomen dan is er altijd een soort elektriciteit. Het 'vonkt' dan tussen ons. Dat is al dikwijls te merken geweest in de vele plannen rond een comeback van Radio Maeva. Dat is gewoon een geest die ons achtervolgt! Misschien heeft het er allemaal mee te maken omdat het Maeva-verhaal destijds zo plots is gestopt. Eigenlijk zijn wij gestopt door de wet. Het mocht niet meer. Andere radio's kregen toen wel legale kansen, wij niet. Dan is het verhaal niet af en blijft de radio leven hoor.
i-redactie (HC)
- 192 keer gelezen
