Sinds gisteren weten we dan eindelijk, na lange onzekerheid, wie Bert De Graeve mag opvolgen als gedelegeerd bestuurder van de VRT. Zijn naam: Tony Mary. Toch staat de i-redactie vandaag nog heel even stil bij Bert De Graeve zelf. We werpen nog één keer een blik op het werk dat De Graeve 6,5 jaar lang verricht heeft.

ONVERWACHT ONTSLAG
Wellicht was de omstandige nota van VTM en VT4, waarin de commerciële praktijken van de VRT werden aangeklaagd, de laatste druppel voor VRT-topman Bert De Graeve, om na 6,5 jaar te beseffen dat de "vrije hand" die hij in 1996 kreeg, niet zo vrij (meer) was. Het ontslag kwam bij iedereen onverwacht aan. Zowel bij het personeel als Guy Peeters, de voorzitter van de raad van bestuur van de VRT, die aangeslagen reageerde met: 'We verliezen een overheidsmanager die in een mediaonderneming een indrukwekkende prestatie heeft neergezet. Hij heeft van het VRT-huis een publieke omroep gemaakt die één van de best draaiende in Europa is.'

Voor De Graeve zelf is het een afscheid in schoonheid. Hij noemt het een positieve keuze en geen beslissing uit frustratie of verbolgenheid. 'Voor mijn opvolger vallen er in elk geval geen lijken uit de kast.'

DE GRAEVE MAAKTE VRT WEER GEZOND
Op 15 juli 2002 verliep normaal de samenwerking. Maar de klassiek geworden regeringsverdeeldheid over opvolgers van bestuurders van overheidsbedrijven, zorgde voor extra werkdagen. De 47-jarige topmanager kan alvast terugblikken op heel wat successen, denk maar aan zijn 3-jarige inzet bij Alcatel en het 6,5 jaar managen van een in 1996 openbare omroep in paniek. De Graeve bracht het marktaandeel van 22,5 procent terug tot 36,5 procent, terwijl in diezelfde periode VTM en kanaal 2 terugliepen van 40,9 procent tot vandaag 32,2 procent.

ONDERZOEK NAAR RECLAME-INKOMSTEN
Sinds half juni 2002 voert de Administratie Media van de Vlaamse Gemeenschap, op vraag van mediaminister Dirk Van Mechelen, een onderzoek naar de reclame-inkomsten van de publieke omroep. Als gevolg van de hogervermelde VTM-VT4-nota. Hoewel de sponsor- en reclame-inkomsten van de openbare omroep de komende jaren bij decreet beperkt zijn, zouden er toch VRT-creatieve formules uitgedokterd zijn om dit te omzeilen. Dit wordt de zoektocht-opdracht waarmee de media-administratie opgezadeld zit.

HET ANTWOORD VAN DE GRAEVE
Op de afscheidsreceptie voor het voltallig VRT-personeel doorbrak Bert De Graeve even zijn gekende stilzwijgen, door zijn kijk op de feiten te geven. Hij maakte duidelijk dat de openbare omroep met 40 procent van de kijkers, dit jaar slechts 5,2 miljoen euro of amper 3 procent van de reclamebestedingen, inclusief sponsoring, in de wacht sleept. Tegenover VTM en Kanaal 2, samen goed voor 27 procent van de kijkers, 76 procent van de reclamebestedingen op TV binnenhalen.

Op radiovlak wilde De Graeve nog cijfermatig kwijt dat op het einde van dit jaar, met het terugdraaien van de klok door de nieuwe beheersovereenkomst, de VRT 5 miljoen euro zal moeten inleveren.

Verder wees De Graeve op de meeruitgaven door de nieuwe CAO, waarbij het loon en de verhoging van het vakantiegeld van de 3000 VRT-werknemers het evenwicht tussen stijgende uitgaven en dalende inkomsten verstoren. Dit laatste zou op de programmatie geen invloed mogen hebben. Maar De Graeve sluit dit niet uit. Tot slot benadrukte de ex-VRT-baas, dat ondanks tal van tegenslagen en onrust bij het personeel, het digitale thuisplatform van de VRT, eind dit jaar klaar zal zijn.

POLITIEK IS NOOIT VER WEG
Algemeen beschouwd heeft Bert De Graeve van het logge en paniekerige overheidsbedrijf een commerciële onderneming gemaakt die elke concurrentie aan kan. En dit met een minimum aan politieke inmenging. Dat hij nu terugkeert naar de zuivere commerciële bedrijfswereld, is vanzelfspekend. Zeker op een ogenblik dat de politiek de kop weer opsteekt en meer dan een vinger in de pap wil. Het electorale belang groeit weer met de dag, want vanaf nieuwjaar gaat alle aandacht naar de komende parlementsverkiezingen in 2003.

Topmanagers ondervinden daar de gevolgen van. Politiekers weten het beter en praten er over. Een karaktertrek die Bert De Graeve helemaal niet ligt. Het doen is voor hem belangrijker dan het eindeloos uitleggen en overtuigen. Het moet De Graeve nu duidelijk zijn dat men van een staatsbedrijf nooit een totaal commercieel bedrijf kan en mag maken, of je komt in een Sabena-scenario terecht waarin iedereen zijn handen in onschuld wast.

i-redactie (Gilbert Ignoul)