Vlaams Cultuurminister Van Grembergen beroept zich op de VRT in zijn 'entertainmentbeleid'

Stefaan De Ruyck (zakelijk leider bij het 'Toneelhuis' en voorzitter van de 'Vlaamse Directies Podiumkunsten') hield deze week in de krant 'De Morgen' een pleidooi voor een entertainmentbeleid. Hij dacht daarbij aan musical, cabaret, circus. Vlaams cultuurminister Paul Van Grembergen reageerde daarop dat de overheid wel degelijk een entertainmentbeleid heeft omdat 'de VRT betaald wordt door geld (enkele miljarden) dat uit de begroting komt'. De minister meent zelfs dat 'de overheid dus initiatieven steunt Radio Donna, Eurosong en enkele soapseries'.

Deze reactie werd door de krant – en waarschijnlijk ook in de omgeving van Stefaan De Ruyck – met gemengde gevoelens onthaald. Redacteur Wilfried Eetezonne stelde in de dagelijkse rubriek dat 'die denkwijze handig is'. Hij verlengde dit met een paar voorbeelden: ' Een fijn klassiek muziekconcert? Ach, we hebben toch Klara. Sportbeleid? Er is elke dag Roland Garros op TV. En waarom nog kerken subsidiëren? Dichtgooien die handel, elke zondag voor De Zevende Dag is het eucharistieviering'. Los van de waarde van deze discussie voor de 'entertainmentsector' kan men zich bij de reactie van de minister de vraag stellen of het de taak is van de VRT om de 'entertainmentafdeling' te zijn van de Vlaamse regering. Ook al bedoelde de minister waarschijnlijk (oude) BF toen hij 'miljarden' noemde, het kan toch nooit de bedoeling zijn dat individuele sponsoring van de openbare omroep zomaar en klakkeloos aanvaard wordt door de Vlaamse cultuurminister (en/of de Vlaamse regering) als 'directe' tussenkomst. Dergelijke uitspraak zou de VRT namelijk meteen verheffen tot 'officieel sponsorbedrijf' van de Vlaamse regering.

Hopelijk brengt de nieuwe Mediaminister Marino Keulen hierin snel duidelijkheid. Het zou namelijk té gek worden als elke belastingbetaler zichzelf als 'sponsor' zou gaan beschouwen van elk 'entertainment' via de VRT. Wanneer men de woorden van minister Van Grembergen even letterlijk zou nemen als hij bedoelt in zijn reactie op 'entertainmentbeleid' dan zou misschien elke Vlaming ook recht kunnen hebben op vrijkaarten voor 'Eurosong, soapseries, én Radio Donna'. Bovendien stelt zich de vraag of dergelijke 'protectie' van de VRT en Radio Donna wel zakelijk verantwoord is in de vrije handel in Europa. Mag een Vlaamse regering zomaar favoritisme hebben in 'subsidie' voor haar 'beleid'? Dan kan men zich ook afvragen hoever de Vlaamse regering controle heeft over die 'subsidie'.

i-redactie (HC)
Bron: vrij bewerkt naar artikels in de krant 'De Morgen' van donderdag 5 juni 2003 – Armand Plottier, Wilfried Eetezonne