Onderzoek stierf stille dood

Bij het Antwerpse parket moeten ze zich begin januari 2002 een hoedje hebben geschrokken toen de NV Vloro met haar klacht tegen Frank Verstraeten kwam aanzetten. Contact had op zeker gespeeld: omdat de CD&V toen in de oppositie zat en de geviseerde magistraat bij het VCM een liberaal was, werd gewacht tot een onderzoeksrechter van CD&V-signatuur van dienst was om de klacht in te dienen. Toevallig was dat op nieuwjaarsdag, niet meteen een dag waarop je veel klachten uit de zaken- of mediawereld verwacht.

VRAGEN WERDEN AFGEWIMPELD
Het onderzoek moet blijkbaar heel grondig zijn gebeurd, want vragen van de NV Vloro eind 2002 (12 maand na de klacht) en in juni 2003 (18 maanden na de klacht) om een stand van zaken te kennen, werden in Antwerpen vriendelijk afgewimpeld.  Bij Contact dacht men aanvankelijk dat het onderzoek wel heel grondig moest gevoerd worden, "aangezien het zo lang duurt".  Maar groot was de verbazing bij Contact toen begin deze maand de resultaten van het 'grondige onderzoek' bekend werden. Onze stoffige archiefman ving in de wandelgangen op: "in dit onderzoek zijn schrijnende zaken gebeurd en straffe feiten aan het licht gekomen".  Maar wélke feiten en zaken dat waren, was niet meteen duidelijk.  Volgens een insider werd het grondige onderzoek helemaal niet grondig gevoerd.  Sterker: het werd helemaal niet gevoerd.  "Zo is Frank Verstraeten niet ondervraagd, terwijl het gerecht daar uitgebreid de kans toe had, want hij zat op dat moment in een Antwerpse cel", zegt een andere bron.  Bij Contact verbaast men zich intussen over de termijn waarin het onderzoek is gevoerd : "er werden gedurende enkele maanden onderzoeksdaden verricht en nadien liet men het onderzoek  een stille dood sterven", zegt een topman.

Morgen deel 3 : "de bal ligt bij Contact"

i-redactie (FE)