"Daar is de lente, daar zijn de frequenties! Bijna…, maar ik denk dat ze weldra gaan komen!" Jan de Wilde mag dezer dagen zijn stem weer verheffen en ons het natte voorjaar doen vergeten. "Daar is de (el)lende, waar blijft de zon, Hela? Of is die ons soms vergeten?". 21 maart, "de wind en de wolken, ze zijn allebei krols, het is onmogelijk ze rustig te houden". Het stormde ook even in het Land van de Luistercijfers. Er waaide een brief rond van IP-radio, daarin werd gesteld dat het CIM de lokale uitslagen niet kon bekend maken omdat een aantal omroepen hen dan een proces zou aandoen. "De fallus impudicus staat al in bloei". Een paar uren later werd de 'stinkzwam' snel weer verwijderd. Het was allemaal slechts een naburige misinterpretatie, tegen het einde van de maand zou iedereen opgelucht kunnen ademhalen. "En de blaadjes krijgen bomen".

Ondertussen dienden 32 kandidaten een aanvraag in voor nog 18 'vergeten' frequenties. "Ik zal binnenkort weer een heleboel nesten moeten bouwen". De Koning Albert II laan is de laatste tijd druk bezocht door mensen uit de radiowereld. Tot begin september vorig jaar liep het daar storm voor 294 radiowoningen in het nieuwe frequentieplan. De 393 kandidaat-omroepers werden echter één voor één enthousiast onthaald door de sympathieke glimlach van de bekoorlijke medewerkster van dienst. "En de meisjes ontbloten de kuiten". De Administratie Media spaarde zich dan ook géén moeite, zette in zo'n gezelschap zelfs het winterverlet aan de kant om uiteindelijk 276 lokale- en 5 regionale erkenningen af te leveren. Die omroepen zouden gauw aan de slag kunnen gaan. "De bouwvakkers hebben na een nare tijd weer iets om naar te fluiten". Toch blijken nog 1/5e van hen de kuiten van de meisjes nog meer in hun hoofd te hebben dan het aanvragen van een zendvergunning.

Terwijl de Koning Albert II laan opnieuw bezoek kreeg van radiomensen die de afgehandelde dossiers wilden inkijken konden anderen dan weer een nieuwe aanvraag doen voor de 18 overblijvers. Dat was opnieuw geen probleem voor de sympathieke glimlach van de bekoorlijke medewerkster van dienst, Na 393 keer in een eerste ronde kan ook zo iemand de nodige lokale ervaring voorleggen. Het hééft ook iets om een dossier te overhandigen tegen de achtergrond van een megaposter van de Vlaamse succesfilm 'De Zaak Alzheimer'. Het dossier wordt dan toch meteen een topprestatie zoals die van het kruim de van Vlaamse acteurs, de filmische erkenning van de legendarische schrijver en het meesterlijke oog van de topregisseur? Velen moeten in die omgeving meteen gezocht hebben naar een huurmoordenaar die een topambtenaar zou vermoorden. "Politiek machtspelletje, intriges, afrekeningen en netwerken" schrijft het verhaal van de film. Koen Godderis moet nogal onder de indruk geweest zijn van die film!

Eén blik verder dan de Alzheimer-poster kijkt de dochter van de dienstmama open doch verwonderd de wijde wereld in vanuit het plaatselijke bad. "Wat komen al die vreemde mensen hier bij mama doen?" Je ziet het haar zo vragen. Gelukkig is papa in de buurt. Levensgroot en met dochterlief op schoot hangt hij op de muur tegenover de werktafel van de mama en kijkt toe hoe ze de dag in Brussel doorbrengt. Het is toch grandioos om bij de afgifte van dossiers die nieuwe radiostations gaan baren de nestwarmte van een jong gezin te kunnen voelen? Op zo'n momenten zijn de harde woorden uit de nieuwsgroep over de beslissingen snel vergeten en beseft iedereen dat medewerkers van een administratie ook maar mensen zijn. In al die huiselijke vrede maakte iRadio deze week een overzicht van de toekomstige dekking van de netwerken in Vlaanderen. De radiokaart van de ketens lijkt meer op een Emmenthaler of Leerdammer dan op een volle Gruyère. Het blijft natuurlijk een vraag of die gaten er binnen negen jaar ook nog zullen zijn. Vlaamse radiomensen zijn nogal creatief, met een beetje fantasie krijgen netwerkkoks wel een Cordon Bleu klaar met Gryère kaas in de gaten van de Emmenthaler of Leerdammer.

"De VAR misbruikt haar machtspositie" stelde Peter Bossaert toen namens Q-Music in De Tijd. Omdat het niet de eerste keer was dat hij dit meldde keek niemand écht verrast op. De operationele break-even van de landelijke omroep vorig jaar had bovendien nog een rode draad van de afstoting van TOPradio en Mango. "In 2004 willen we substantiële winst maken met de zender" zei de Q-directeur nog. Nu de luistercijfers in de lift zitten willen ze bij Q natuurlijk de euro's ook eens "substantieel" voelen! "15% marktaandeel in 2005" vervolgde Bossaert. Onmiddellijk daarna werden nieuwe bommeldingen uit Kortemark gesignaleerd. Q heeft altijd voor explosieve standpunten van sommigen gezorgd. "Is it a bird? Is it a plane?"
Het was een domeinnaam. De radiowereld zakte vorige vrijdag af naar de geboortestreek van Will Tura om er 'het gevecht van de eeuw' mee te maken. Als een mediaminister de eigenaar van een sportzaak voor de rechtbank daagt wil iedereen het wel eens in Veurne horen donderen. Dat bleek vals alarm te zijn, de zaak werd uitgesteld om de verdediging meer voorbereidingstijd te geven, schreven onze collega's op hun website. De fiere bezitter van een 'meisjesnaam' schreef in de zomer van vorig jaar ook al naar Super Marino om uitstel te krijgen voor de indiening van zijn dossier 936. Dat lukte toen niet, in de 'herkansing' voor de rechtbank van Veurne blijkbaar wel. De i-redactie maakte dan nog een overzicht van de aanvragen in Egem, Gevoelige persoonlijke of financiële informatie werd daarbij echter niet vrijgegeven, die stond toch al maandenlang te lezen in de nieuwsgroep! "Stomme Idioot, Genie van de Karpaten, Dilitante Vlooientemmer, degoutante VTM-er". Héhé wat een feest, Jan De Wilde zou dat toch niet ànders zingen? 

De 'Antenne.site' kondigde daarop aan dat ze hun naam in 'Project 208' veranderen, dit als eerbetoon aan de legendarische 'Radio Luxembourg'. "De moeder van de commerciële radio in Europa" stelde Danny Adriaensen. Nu nog een foto van 'papa' aan de andere kant hangen. De Standaard ging dan weer onderzoeken waarom Vlamingen meer naar radio luisteren dan andere Europeanen. Dat komt vooral door de verscheidenheid van de zenders. Diversiteit. Dat kan ook moeilijk anders met een diversiteit van meer dan 300 omroepen. In die wirwar van antennes vierde de B.R.U. haar tienjarig bestaan. "Dankzij mond op mond reclame sloten af en toe nieuwe radiozenders aan", lazen we in het artikel. Lippenadvertenties werken altijd, vraag het maar aan de jeugd! "Je kan via de B.R.U. nog een vrijkaart winnen ook" voegde Radio Forest er zelfs aan toe. Als de lippen ook nog beginnen te vrijen kan het weekend niet meer stuk.

"Dat weekend ligt bijna op zijn gat!" weerklonk het toen plots via de antenne van de omroep in Hamme. Waren dat niet de stemmen van Marc Hermans en Ben van Praag? De twee pioniers liepen al meer dan 20 jaar samen te liften langs de radiosnelweg en hadden hun rugzak nu bij Radio Forest neergezet. "We gaan binnenkort ook fietsen" zei een duidelijk blije Ben van Praag nog. Als ze daar 20 jaar geleden mee begonnen waren kregen we hun stopplaatsen in het radioparcours misschien niet meer op één bladzijde afgedrukt! "Zondag Zondag wordt het afschuwelijkste radioprogramma ooit" stelden beide presentatoren tenslotte. De nieuwsgroep haalde opgelucht adem. Als ze het zélf zeggen zal niemand dat nog durven tegenspreken zeker? Voor alle zekerheid hebben van Praag & Hermans de domeinnaam van hun website maar zélf geregistreerd. Er moest maar eens iemand een kledinglijn willen beginnen over een fietser die toevallig Zond Agzon Dag heet!

Hugo van Vlaenderen