Ik moest eigenlijk lachen toen ik de publicaties van de week nog eens doornam. Maandag hadden wij het namelijk over de 'auteursrechten' van radiojournalisten. Blijkbaar staan zij automatisch een groot deel van die rechten af aan de producent? Gelukkig zouden hun vergoedingen dan weer in verhouding moeten staan tot de bruto opbrengsten van de exploitatie van hun werk. Toch vind ik dat er dringend een billijke vergoeding voor radiojournalisten moet komen om het verschil bij te passen! Super Marino kan misschien eens met Fientje praten over een journalistenkorting op de bestaande billijke vergoeding voor radiostations, dan lost hij twee problemen tegelijkertijd op?

Auteursrecht is geen sinecure in een wereld waarin knip-en-plak steeds meer inburgert. Sinds de driedubbele w (www) vaster in ons denken doordringt komen er niet veel verkopers van een encyclopedie meer aan de deur. Je krijgt die tegenwoordig trouwens gratis op CD-Rom bij de aankoop van een computer. De 24 boekdelen die vroeger op de geërfde boekenkast pronkten zijn al lang vervangen door het eveneens geërfde koffieservies van de overgrootouders. Wereldwijd kan nu geleend worden uit beschikbare informatiebronnen.

Dat lenen is niet altijd even logisch. Afgelopen week merkte ik bijvoorbeeld dat iemand zijn eigen foto niet graag ziet. Ik heb die toen onmiddellijk laten weghalen om de man in kwestie verdere pijnlijke gevolgen te besparen. Het is soms al erg genoeg in de radiowereld! Een Vlaming lacht wel eens met de (oude) grap dat het Nederlandse kookboek begint met "leen een ei". In de huidige wereld van auteursrecht zou daar nu minstens moeten bijstaan van wie het geleend is. Dat loopt wel allemaal los. De tijden dat radioberichten citeerden met 'volgens sommige media' zijn gelukkig voorbij. Een ei leent men aan de bron, meer is het niet.

Op dat ogenblik riepen een paar redacteurs in Gistel heel luid Alaaf!. Hun aanvraag voor een erkenning in Egem had een frequentie van 2 kilo opgeleverd. De radiowereld zocht echter naar de gezichten achter het dossier. "Statuten mogen geen maskers dragen" meende Deca-luwe Carl vorige maand al, en hij vroeg meteen aan Super Marino om die wagen uit de Carnavalsstoet te halen. Radio Y klonk plots als radio 'Why?'. Het was echter niet gemakkelijk om de maskers af te nemen, artikel 3bis van de VZW-wet zette namelijk meteen het confettikanon in. De Y-wagen kon dan ook verder deelnemen aan de stoet. "Waar woont die groep dan"? vroegen velen zich af. De Staatskrant bracht de oplossing en voegde ook alle namen netjes toe. Onze redactie verhuisde daarop even naar een paar collega's bij de 'concurrentie', twee foto's verder was alles duidelijk. Tussen de 'onbekenden van het jaar' zaten er een paar die het gewoon zijn om 'persoonlijkheden' tot het laatste moment verborgen te houden! Dat verklaarde alles, de zoekmachine op internet deed de rest.

Radio Contact is zich blijkbaar ook aan 't verstoppen. Twee dolfijn-directeurs maken momenteel nog volop ambiance in Aalst, of wat dacht je? Ze zijn te herkennen aan de lokale invulling in de plaatselijke cafe-ambiance. In die kleurrijke omgeving zag Jurgen Verstrepen het niet meer zitten. Zwartofwit wil al jaren controversiële carnaval in de ether, tonredenaar Jurgen doet daar toch wekelijks moeite voor op radio en TV. Hij moet daarbij echter iets te hevig geweest zijn en zat nu in een radioknoop. "Wat moet ik doen?" dacht hij in zijn webkamer. "Je kan geen verschillende radiozenders dienen" schreef hij in zijn weblog. Iemand die na 20 jaar radio en televisie maken nog steeds niet begrepen wordt voelt zoiets aan. Nu wilden sommigen hem plots elke dag op de radio, geen wonder dat Jurgen dan in een knoop raakte!

In Beringen en Westerlo zagen de plaatselijke dolfijnen het echter niet zitten zónder Jurgen. Ze hakten dan maar zelf de knoop door, Contact verdween er plotseling uit de radiostoet en maakte daardoor ruim plaats voor de overblijvende deelnemers in de streek. Op de regionale zetel van Contact Limburg was het ondertussen crisisvergadering. "Wie is er hier nog allemaal in dienst en wie niet?" vroeg Ludo Wijnen aan zijn team. "Er blijft er slechts één over van de vijf" blokletterde Het Belang van Limburg. "Dan is die Limburgse zetel hier veel te groot" moet Ludo Wijnen gedacht hebben, daarbij misschien zelfs geïnspireerd door de provinciale collega's die hun erkenning vanuit een houten stoel konden bemachtigen. De dag erna werd die regionale zetel dan ook ontkoppeld en stonden de kantoren te huur. Ludo kan op de aankondiging op het raam misschien beter het woord 'kantoren' bijschrijven, nu lijkt het namelijk of de dolfijn in Limburg te huur is.

"Wij zijn al volop ontkoppeld, daarom hebben we ook een nieuwe website gemaakt" riep radio Caraad toen. De Cisse draaide zich verwonderd om in zijn directeurszetel in Brussel. "Zijn er dan dolfijnen die binnenkort de lippen van Kelly Pfaff niet gaan uitzenden?, vroeg hij aan Bjorn Verhoeven. "Caraad ontkoppelt elke week 33 uur met eigen programma's" meldde de plaatselijke dolfijn echter zelf. "Dan krijgen ze die website gemakkelijk vol" dacht de Cisse, en hij vroeg nog eens aan Danny en Jan wanneer het carnaval in Aalst nu écht begon. "Wij hebben ook een nieuwe website" zei Enjoy Internetradio toen. Ze hadden voor de gelegenheid alles zelfs in het Engels vertaald, al zullen ze nog een oplossing moeten zoeken om de Duitse of Amerikaanse bezoekers de Nederlandstalige meldingen in het gastenboek te doen verstaan!

Op dat ogenblik werd in het programma 'Republica' bij Studio Brussel een belangrijke mededeling gedaan. "Jeroen Roppe gaat weg" zei Lieven Vandenhoutte, "hij komt straks ook uitleggen waarom". Plots heerste er algemene verbazing, Jeroen, weg bij StuBru? Zou die dan ook al in de politiek stappen? "Het project van FM Brussel is mij op het lijf geschreven" zei Jeroen even later op de persconferentie van de mini-VRT in de hoofdstad. Hij 'switcht' daarom op 1 maart van de Studio naar FM en zou daar rond 20 april al een zetel moeten hebben klaarstaan. Voor alle zekerheid had FM Brussel het routeplan om de nieuwe studio's te bereiken maar in een nieuw logo gezet, verloren rijden is in Brussel namelijk géén kunst!

"Zo'n kaart is handig" meende collega Jan van de i-redactie, en hij bekeek alle erkende radio's nog eens vanuit de lucht. Er bleken behoorlijk wat gaten te zitten in de radiokaas. In sommige streken zullen de luisteraars naar de lokale programma's uit de volgende gemeente moeten luisteren, die omroepen krijgen er dus meteen een aantal bindingen bij. In Noord-Limburg zal de Limburgse regionale omroep dan weer op vier verschillende frequenties tegelijkertijd te beluisteren zijn. Een dergelijke uitzendluxe zou tot voor kort toch onmogelijk geweest zijn?

Op dat moment bracht de Staatskrant opnieuw actie in de door een zoektocht naar bouwvergunningen vertraagde radio-ambiance. "Het zijn de laatste" luidde de officiele oproep, "graag uw dossiers voor 18 maart bij het VCM'. De kermis kan weer beginnen, roulez, roulez! Het zou wel eens kunnen dat de aanvragen voor 18 overblijvende frequenties eerder zijn ingediend dan die voor 275 vergunningen. Voor wie nu tóch wil meedingen naar de 18 vergeten frequenties, nog een goede raad: vergeet uw bronnen niet te vermelden in het dossier. Internet mag dan een grote omelet zijn, het is toch te vermijden dat straks iemand komt vragen waar het originele 'ei' vandaan kwam. Er zitten er al genoeg met een ei in de radiowereld!

Hugo van Vlaenderen