Ik herinner mij de Valentijnsperiode van vorig jaar nog heel goed. De VS en de UK stuurden toen volop liefdesverklaringen naar de 'fellow people' in Irak, aangemoedigd zelfs door elke resolutie die binnen de VN een andere oplossing wou vinden. "I want you" zei Double Bush tegen Sadam, om de dictator goed te kunnen zoeken liet hij de weg vrijmaken door een bommenregen van de 'coalition of the willing'. Het duurde uiteindelijk toch nog vele maanden vooraleer die coalitie door kon dringen tot in het hol van Hoessein, de kluizenaar had zich dan ook goed verstopt achter een baard die in Hollywood niet zou misstaan. Uiteindelijk was de late gevangenneming toch nog een beter resultaat dan de 'trofeeën' in de zoektocht naar massavernietigingswapens. Een jaar geleden werden hier in de radiowereld vooral romantische initiatieven gesignaleerd. Evy Gruyaert en Ann Reymen begonnen vlak na 'poeperkesdag 2003' een Date-festival onder de originele naam 'Donnamour'. De eerste verliefdheid van toen is ondertussen blijkbaar al wat over want Evy onthuld tegenwoordig alleen de waarheid rond liefde, astrologie en seks. Radio 2 ging daarop meteen in de tegenaanval en stelde Geena Lisa per direct aan als voorzitter-presentatrice van De Raadkamer. Zij kan zich sedertdien de officiële nakomelinge van Luc Appermont noemen.

Een jaar geleden zong Rudi Van Vlaanderen bij Contact nog volop 'Du bist alles', hij is ondertussen wel 'b(j)orn again', doch werd ook opgebaard in de muziekkelder van de dolfijn. De nieuwe directeur zou hem in de programma's niet meer 'verhoeven'. Vroeger werden radiomakers gewoon afgedankt als men ze beu was, de nieuwe generatie zegt liever dat ze te oud zijn en steekt ze in de kelder. De website iRadio reikte een jaar geleden ook de allereerste webtrofee ooit voor radio's uit, dat was de Valentijnstrofee 2003, en die ging naar de ondertussen op papier weer regionaal geworden radio FM Limburg. Zoals het past had ondergetekende dat maar even zelf beslist, en dit omdat de omroep het aandurfde om midden in de romantische momenten van de luisteraars de antenne te verplaatsen. In al dat brute geweld lieten ze zich zelfs nog inspireren door de vaderlijke uitingen van Michael Papson, en hingen hun antenne ook met twee dipool-armpjes over het balkon van de plaatselijke torens.
 
Valentijnsradio 2003, het zit nog allemaal fris in mijn geheugen. Dat komt natuurlijk ook doordat ik toen de allereerste 'Radio Days' ooit schreef. 52 weken later ben ik natuurlijk fier dat ik elke week trouw op het zondagse appel was, en dit ondanks een agenda die meestal al vol is geboekt met andere afspraken. Ik verheug mij er ook op dat ik ondertussen nog niet vervangen werd door één of andere oom uit Nederland of door mijn eigen neef, en dat ik niet als schrijvende garagist ben geboren in het medialandschap. Mijn grootste vreugde is echter vast te mogen stellen dat ik na een jaar nog steeds geen aangetekende e-mail kreeg van de i-hoofdredacteur, met de mededeling dat ik te oud zou zijn geworden. Uiteraard vergist die zich daarin volledig, de wekelijkse commentaren in het Parochieblad van Kortemark laten daarover geen twijfel bestaan. Ik mag dus van geluk spreken dat ik het jaar kon afronden, 2003 zat namelijk vol ouderdomsgevaren voor wie ooit als artiestennaam 'van vlaa(e)nderen' koos!

Toen ik in september 2002 na 22 jaren het radiotestament van mijn jeugd opmaakte had ik het medium al op vele manieren leren kennen. Er ontbrak echter één momentum op mijn persoonlijke lijst, dat was een ontmoeting met ambtenaren van de Mediadiensten. Na meer dan twintig jaar wil men toch wel eens vaststellen welke muziek er achter de schermen wordt gespeeld? Gelukkig is er de wet op de openbaarheid van besturen, daardoor kan je een treinrit later al koffie zitten te drinken met de mensen van de dossiers. Vorige maandag was het zover, eigenlijk viel het allemaal best mee. Het primaire gevoel van betrapping, bij het zien van deurplaatjes met bekende namen van de Administratie of van het VCM, verdwijnt snel bij een gevoel van herkenning als men die personen opnieuw tegenkomt in de gang. Ambtenaren op een Administratie zijn ook maar mensen, ze praten evenzeer als wij over het weer op een natte maandag. Natuurlijk kijken ze even verrast op als je lachend vaststelt dat er wéér een vrijwillige telefonist van toen meende in het dossier te mogen schrijven dat hij in die jaren al 'redacteur en programmamaker' was. De luide vloek die je niet meer kon inhouden bij het zien van een verwisseling van een paar VZW's én jaartallen door nog een vermeende 'pionier', lokt zelfs een paar extra hoofden, die opgeschrikt binnenkijken aan de deur. Zo'n reacties zijn allemaal normaal, dat zouden wij toch zelf ook doen? Even later kan men met hen weer gemoedelijk over de regenbuien praten. Gewone mensen dus, zoals jij en ik.

Het VCM was op dat ogenblik blijkbaar druk bezig beslissingen te nemen, ze deelden een paar dagen later toch 'streng maar rechtvaardig' boetes uit van 1.250 euro. Gelukkig kunnen omroepen bij het VCM ook op begrip rekenen, omwille van het menselijk leed bij een verhuis werd een eerdere boete voor Radio Z.R.O. Mietje Stroel prompt 'te goeder trouw' ingetrokken. De 'verhuis' van TOPradio Tielt naar Molenland FM dient echter niet behandeld te worden door het VCM, ze werd al geregeld via erkenning van de één niet en de ander wel. Dat gebeurt nu eenmaal als er twee kandidaten zijn voor slechts één frequentie. De Brusselse omroep Al Manar liet weten dat hun Nederlandstalige programma's in de vuurtoren waren blijven steken door een gebrek aan middelen. Waarom de Nederlandse taal duurder zou zijn dan Arabisch, Frans of Turks is echter niet bekend. Volgens The Wall Street Journal hebben wij nochtans ook ervaring in huis, kortegolfspecialist Ludo Maes zou volgens hen toch het brein zijn achter de oppositieradio Al Islah. Zou hij in Brussel misschien ook voor de nodige 'reform' kunnen zorgen? Radio Mango zou zijn hulp eveneens kunnen gebruiken, hun bescheiden start klonk namelijk beter in mono. Hopelijk verloopt dat allemaal vlotter tijdens de frequentieverhuis van 4FM en Q-Music, beide concu-llega's dienen al aan 'partnerruil' te doen in de ether, hun luisteraars zullen het dus al moeilijk genoeg hebben om de juiste frequentie van de juiste omroep te vinden!
 
De stad Kortrijk richt binnenkort een tentoonstelling in over 77 jaar radiogeschiedenis, bij TOPradio Kortrijk waren ze daarvan zo onder de indruk dat ze vergaten hun domeinnaam tijdig te betalen. Het weekblad Deng zorgde meteen voor nog een paar andere extra gebeurtenissen, Studio Brussel blijkt immers te kunnen presenteren zonder dat er gepresenteerd wordt, en Leen Demaré werd uitgeroepen tot 'Bomma van Donna'. Vermoedelijk komen er in de TV-uitzendingen van haar programma binnenkort dus ook ochtendoefeningen voor senioren, ze kunnen dat zelfs gewoon van de Nederlandse televisie overnemen! Ondertussen was Jens, de nieuwe wereldvedette van Donna, volop bezig een lief te zoeken. Op de valreep slaagde hij daar zelfs nog in. Veel tijd om te vrijen zal er echter niet overblijven, nu hij eindelijk van de straat is wordt Jens volgende week toch wel verwacht in de Cupido Race van de omroep zeker? Radiomensen die nog werk zoeken kunnen terecht bij FM Brussel. De oproep voor nieuwe medewerkers bevatte een lijst die ongeveer zo lang is als het bedrag van hun subsidies, tenminste toch als dat voluit is geschreven.

André Hemerijck moet dat allemaal nogal met gemengde gevoelens hebben bekeken vanuit zijn houten beheerszetel bij de NV FM Limburg. Wat een pijnlijke ervaring om vast te stellen dat een 'gewone' stadsradio in Brussel van de Vlaamse regering een stevige relaxzetel krijgt om de luisteraars comfortabel te kunnen bereiken. André moet luid gezucht hebben, deze week werd tenminste toch zijn ontslag in de NV gepubliceerd in de Staatskrant. Hij laat daarmee een bestuur aan één armpje na. TOPradio TRL verving meteen ook een bestuurder in de VZW, solidariteit bestaat gelukkig nog in medialand. Radio Echo ontbond zelfs de VZW, in het decreet is nu eenmaal niet voorzien dat men een erkenning kan krijgen als er geen aanvraag werd ingediend.

Dan stop ik er ook maar mee. Voor er evenwel té enthousiast applaus zou opstijgen van op sommige radiobanken, maak ik toch nog even duidelijk dat ik bedoelde 'voor deze week'. Na een vol jaar mag men zich toch de luxe permitteren om voor definitieve beslissingen op een aangetekende e-mail van de hoofdredacteur te wachten? En dan nog? À propos: zou prins Laurent er iets tegen hebben als ik de naam 'Lou Iseso Phiem Ary' zou registreren? Voor het éénjarig bestaan van de 'Days' overweeg ik namelijk een kledinglijn van T-shirts uit te brengen. Ik zoek echter nog een originele merknaam. Wat denken jullie, zou Laurent voor zo'n 'bagatelle' zijn hond sturen?

Hugo van Vlaenderen
Foto: ZZ Top