De maand januari is voorbij. Het was een maand waarin de harde feiten van de concurrentie in de radiodossiers al konden worden ingekeken in de Mediatempel in Brussel. De mensen van de Administratie Media zijn daarbij gewillige gidsen die de bezoekers door stoffige papieren leiden. Dan denkt men toch aan de vroegere TV-serie 'De Collega's'? De sfeer van ambtenaren onder elkaar, de bezoeker kijkt even mee, zoals vroeger op televisie? Jomme Dockx zou de ideale persoon zijn om de bezoekers te verwelkomen. "En veur wie was 't?" zie ik hem al vragen. "Ah da zijde gaai van diene radio in Vergetegem?". De Jomme en zijn gevoel van herkenning. "Maaine zoon Adelbrecht kent dat allemoal, pas op eh, diene kent er e pak zunne". Ondertussen brengt hij de bezoeker naar het juiste dossier, dat duurt wel even want hij stelt die ook aan iedereen voor. "'t Is diene van Vergetegem, onzen Adelbrecht kent diene oek al!". Directeur Thienpondt kijkt even knikkend op van achter zijn bureau, het lijkt of hij beleefd wil zijn maar het betekent ook dat hij de familie Dockx niet goed begrijpt. Van Assche en Van Hie schieten zelfs in een proestende lachbui, doch duiken uit beleefdheid even weg onder hun bureau. Betty brengt de bezoeker vervolgens een tas koffie en vraagt of ze de mantel aan de kapstok moet hangen. Daarna kan het inkijken beginnen. "Ge zaait toch zéker da ge dat oek moet ebben hé?" vraagt Jomme Dockx. Hij maakt van elk gewenst document een kopie, doch telkens pas na de tweede bevestiging.

Als alle bezoekers weg zijn beginnen de onderlinge commentaren en vragen. "Zeg Jomme, zaa diene van Zenderzele noa de Raad van State goan?" vraagt Verastenhoven. Een tactische vraag natuurlijk, want hij had zelf geholpen bij het inhoudelijk nakijken van dat dossier. "Ik denk da ni, diene wou allien de financiën inspectère, haai zeij oek dat dienen andere veurzitter em nog twintigduzend frang moest", zegt Jomme Dockx in alle eerlijkheid. "Dat is zo'n vijfhonderd euro, mijnheer Dockx" repliceert Baconfoy onmiddellijk. "Ik weet et" geeft Jomme zijn fout toe. Hij verdedigt zijn onschuld natuurlijk ook meteen. "Moar ik kan ikik er toch oek ni aon doen dat diene veurzitter nog in frang rekende?" Jomme Dockx ten voeten uit. "Zeg, diene van Knorhoven, die was lastig, amaai zunne!", begint Dockx de volgende anekdote al. "Diene zei dat de antenne van radio Flut FM ni oep een tuinhuisje stond ma wel oep e kiekekot!". De collega's kijken verrast op, hadden ze daarover gekeken? "Ze zullen in Knorhoven hun tuingereedschap liever in een kippenhok zetten hé" onderbrak directeur Thienpondt hem, "en maak nu uw bezoekersverslagen, mijnheer Dockx, ik moet die niet mondeling, maar schriftelijk hebben!". "Mireille, meiske, kunde gaai die van maai eens proper overschraaive?" vraagt Persez dan, terwijl hij zelf naar Arabelle gaat zoeken om eens te horen wat die van de mensen van de niet-erkende stadsradio Wattage denkt.

De collega's bij de Administratie. Vlak daarna een aflevering van Jambers in de radiowereld zélf. "Het was de week niet van Jan Patat. De radiowereld keek volop de dossiers in en had ontdekt dat de CV van Jan Patat was ge-multi-kopieerd in meerdere aanvragen. Voor die van Radio Kerktoren FM was dat te verwachten, Jan Patat woont immers zelf in Parochiegem. Hij had echter ook een kopie gegeven aan Radio Schaduw, een concurrent van Kerktoren FM, die uit naijver al twee keer hun antennekabel had doorgeknipt. Jan Patat kwam bovendien de zus van De Witte wel eens tegen, op vrijgezellenbals. Zij had hem verteld over de aanvraag die haar broer wou doen voor een stadsfrequentie in Stedegem. Toen ze uitlegde dat De Witte al jaren wraak wou nemen omdat hij bij de keten Blauwe Zeemeermin was buiten gevlogen had hij haar onmiddellijk een kopie van zijn CV gegeven. Jan Patat begreep immers de frustratie van De Witte, hij had zelf ooit overwogen om een nieuw netwerk te starten onder de naam Merde FM. Daarmee wou hij protesteren tegen het feit dat hij zijn bijverdienste verloor toen Radio Flop stopte op advies van hoofdaandeelhouder Rollade. Uiteindelijk had hij die plannen maar opgegeven, de domeinnaam Merde FM was namelijk al door iemand anders geregistreerd".

"Er was echter meer aan de hand. Een paar jaren geleden had Jan Patat een nieuw mengpaneel gekocht bij de firma Profi. Hij kon echter de laatste twee afbetalingen niet meer doen omdat hij volop in zijn vierde echtscheiding zat. Jef Tureluut, de baas van Profi had daarop voorgesteld om zijn CV toe te voegen bij Radio Polyvalent, een nieuw project in de hoofdstad van de provincie. Omdat die twee afbetalingen dan wegvielen was hij meteen akkoord gegaan. De oom van Jan Patat, Rik Plastic, is een gekende plaatselijke filmster, die ooit zelfs een paar quizprogramma's presenteerde op de regionale zender. Rik Plastic was ondertussen op pensioen, maar Jan Patat had hem toch nog kunnen overtuigen om zijn CV toe te voegen bij de dossiers van Handige Harry, de coördinator van de Franse keten 'Retro'. Deze zou dan weer een goed woord doen bij zijn broer, die op de bank werkte waar Jan Patat een nieuwe lening had aangevraagd. Totnogtoe had niemand dat allemaal ontdekt, het was zelfs niet opgevallen tijdens de inhoudelijke controle van de dossiers. Deze week kreeg Jan Patat echter dreigmails, met "We zullen u wel vinden, Jan!". Jan Patat was daardoor bang geworden, hij vreesde dat de Flitspalen in de radiowereld revanche zouden nemen en is daarom ondergedoken op een onbekend adres. Alle betrokken radio's ontvingen van hem een afscheidsbrief, met de boodschap dat hij 'voorgoed stopte met radio maken, om persoonlijke redenen'. Sindsdien heeft niemand nog van hem gehoord", aldus Jambers, in een productie van het mediabedrijf dat ondertussen niet meer van hem is.
 
Misschien gaat Jambers wel nieuwe websites maken voor de VRT? De openbare website wil van haar bezoekers toch al weten wat ze verwachten. IFPI reageerde meten met de boodschap dat er gerust nog wat meer nummers via de downloadsite mochten gekocht worden. Vlak daarna werd de website van Crooze FM overvallen door een te hoog aantal test-streamers. Bij Donna is ook een wachttijd, die zijn hun website volop aan 't vullen met nieuwe programma's. Evi Hanssen kan voortaan als vliegende 'Donna' tegen de actualiteit gaan blaffen, gelukkig heeft ze daarin de nodige ervaring dankzij de reeks 'Samson'. Herr Seele gaat elke vrijdag op bezoek bij Leen Demaré, het programma 'Vrouwentongen' zal die dag dus eerder 'Cactussen' heten! Elke morgen 'Staan' Jan en Mark 'Op', behalve als ze zélf zouden vergeten op te staan. Contact Inter staat helemaal niet meer op, de beheerders draaiden de knop om toen een Brusselse rechter aan hun zakgeld wou gaan. TOPradio Waasland blijft mail-vuldig actie voeren tot behoud van twee frequenties, C-Dance doet dat via een frequent samenwerkingsverband. Het is echter niet helemaal duidelijk welke antenne daarbij nu wel of niet gebruikt wordt. Bij Cool FM Zolder is dat goed te horen, die moeten binnenkort toch stoppen en zijn hun antenne al volop naar Hasselt aan 't verhuizen. Utopia wil dan weer een nieuwe aanvraag indienen bij de Raad van State.

Super Marino moet zich de laatste tijd vragen gesteld hebben over de radiostations. Hij gaat nu regelmatig op tournee in het zenderlandschap, en begint daardoor steeds meer op een Mediapaus te lijken. Omdat hij er dit jaar nog maar één keer geweest was ging hij nog eens terug naar radio Benelux en benadrukte dat privé-initiatieven geen mini-VRT moeten zijn, en dus ook niet op Vlaamse subsidiëring moeten rekenen. Vlak daarna steeg het aantal downloads van de besluiten over FM Brussel aanzienlijk. In het Vlaams Parlement werden drie van de vier moties over lokale radio weggestemd, de vierde had Super Marino zélf al per brief verstuurd. Daarna steeg er applaus op, doch vreemd genoeg van op zowel de coalitie- als de oppositiebanken. Waarschijnlijk is de minister daardoor ook tot Parlementspersoonlijkheid van het jaar verkozen! "Binnenkort die van de TV nog" dacht Super Marino luidop, en hij keek nog eens naar een nieuwe GSM die ook digitale beelden van radiostations kan ontvangen. "Karel De Gucht zal dan wel zwijgen over de financiering van de VRT" droomde hij al verder binnen de partij. Al besefte hij dat de eveneens bekroonde Jongens van de Wetenschap zware concurrenten voor een TV-prijs zouden zijn, als die ooit een televisieprogramma zouden krijgen. 

Daarop kwam Jomme Dockx binnen. "Er zaain nog nie te veul aanvraage veur vergunningen binne, menier de minister" zei de brave ambtenaar. "Die denken zeker dat we hier niets anders te doen hebben dan daarop te wachten?" antwoordde Super Marino. Hij liet meteen duidelijk maken dat er ook nog coördinatie zou kunnen nodig zijn en dat die wel eens maanden zou kunnen duren. "Ze zulle naa wel goan binne kome" verheugde Jomme Dockx zich tegenover zijn collega's van de Administratie. Die keken weinig enthousiast op van hun krant, niemand applaudisseerde. Jomme Dockx zal dus nooit de persoonlijkheid van het jaar worden op de afdeling, maar dat stoort hem niet echt. Of zou hij misschien zijn zoon Adelbrecht alleen moeten laten om die prijs af te halen? Zoiets kan men da manneke toch niet aandoen?

Hugo van Vlaenderen
Foto: VRT