Ik zit al een hele week te piekeren over de vergunningen. Zou zo'n aanvraag zoveel werk zijn? De radiowereld was namelijk nogal stil. Vlak voor de sluitingsdatum om dossiers in te dienen was dat ook het geval, toen was iedereen zijn huiswerk nog aan 't maken. De punten zijn ondertussen bekend, wie gebuisd is kan nog in beroep gaan bij de Raad van 'In Alle Staten'. Radiomensen die daar wat minder ervaring in hebben kunnen ook een verzoekschrift indienen op het gekende adres in Kortemark, moderator K. leidt dan de debatten via de nieuwsgroep, telkens onder een andere naam. Hij is daar de geknipte persoon voor, duidelijk, concreet en gedreven. "Ik heb persoonlijk niets te maken met een domeinnaam die op naam van de minister op mijn naam geregistreerd is". Eenvoudiger kan toch niet? Het Vloms Black had het nóg gemakkelijker, zij konden iedere niet-erkende radio een nieuwjaarsbrief sturen, dankzij een lijst op vrijradio.be. Toevallig namen ze ook foutieve adressen over, maar zoiets is toch maar een detail? Super Marino krijgt die brief in de vorm van een (com)motie, de partij wil onder meer dat de lokale punten opnieuw bekeken worden en dat elke radio nog eens bezocht wordt door officials. Het VCM komt weer naar je toe deze zomer! We blijven tenminste bezig in de radiowereld. 300 bezoeken en een nieuwe aanvraagronde later kan het frequentieplan dan in 2007 beginnen, tenminste toch voor radio's die dan nog overblijven.

Super Marino moet trouwens nogal geschrokken zijn van die voorstellen. Tot vorig jaar werden mediaministers nogal 'verweten' dat ze de zaak steeds weer op de lange baan wilden schuiven. Zoiets laat Super Marino zich echter niet lang zeggen, hij zette meteen een versnelling bij en vloog erin. In volle wedstrijd willen sommigen echter de zwarte vlag tonen en hem uit de wedstrijd halen, of tenminste een 'stop and go' penalty geven. Het mediabeleid lijkt soms toch op een tandemfiets, waarbij steeds weer iemand op de achterste rem wil gaan staan. Ik moest aan gezelschapsspelen denken toen ik de motie las, zo van "Keer terug naar start, en sla een beurt over". Misschien kan Monopoly een radioversie van het spel uitbrengen? Vervang de straten door radiostations, en het kopen of verkopen kan beginnen! Wel opletten voor de kaartjes: "U krijgt een boete van het VCM en moet weer terug naar het oude frequentieplan", of "Een vergissing van het mediabeleid in uw voordeel, u krijgt een nieuwe tijdelijke vergunning"! Zo'n Radiopoly zou trouwens dicht bij de realiteit zijn, tenminste toch als we de geruchten mogen geloven dat heel wat omroepen al van eigenaar willen veranderen of zelfs al in andere handen zouden zijn. Eén van de 'beste' kandidaten in Antwerpen zou met een vermogen van 1995W plots 'Contact' gaan heten. Iedereen kan zich natuurlijk van naam vergissen, radionamen zijn dan niet beter af dan domeinnamen. Laat gewoon een kaartje bijdrukken in het Radiopoly spel, "Een vergissing van de bank in uw voordeel, u heet nu anders"! Volgende woensdag kan het kaartje al besteld worden, de interpellanten in de mediacommissie mogen dan hun vragen aan de minister nog eens overdoen in het Vlaams Parlement. Wie toevallig of niet zijn naam zou vergeten kan die terug vinden in een handig geheugensteuntje, het verslag van de commissievergadering 'on line'. Als hier volgende week mijn column van vorige week weer zou staan dan zou dat ook énkel zijn omdat iedereen weer hetzelfde zou hebben gezegd! Mochten sommigen echter ondertussen toch van naam veranderd zijn dan wil ik één en ander nog wel eens herschrijven!

De naam van TOPradio Waasland is goed gekend zijn bij de Administratie Media, elke dag sturen zij een herinnering via verschillende e-mail adressen. An Hauben verheugde zich daar zo op dat ze 'in goede orde' iedereen meteen een persoonlijk bedankbriefje terugstuurde! TOPradio Waasland kon dan niet anders dan Super Marino uit te nodigen voor een motivatiegesprek, en dit rechtstreeks op antenne. Zij kunnen dan de minister meteen het 'ABC' van hun petitie in '77' punten uitleggen! VRM kreeg deze week veel minder sympathieke brieven. Frank Leysen had nog maar net bekend gemaakt dat hij in beroep zou gaan voor de Antwerpse regionale radio, of Koen Van Concentra repliceerde namens de NV van de radio. "Wij doen gewoon door", zei hij, en kondigde onmiddellijk ook Kris Borgraeve aan als programma-verantwoordelijke. Daarna schoten de drie beheersleden van FM Limburg in een 'Hasseltse colère', de uitlatingen van Frank Leysen hadden hun houten directiestoel beklad. "Op die lokale stoel hebben wij de erkenning behaald, en niet vanuit een lederen directiezetel" zei een woedende voorzitter. Antwerpen is blijkbaar niet Limburg, ze hebben alleszins verschillende zitplaatsen! "Wij kunnen vrienden zijn zonder dat daar wat achter schuilgaat" riep hij nog. Om te bewijzen dat de beheerders volledig autonoom beslissen draaide FM Limburg daarop een promotiespot voor TV Limburg, puur uit vriendschap, want er was zelfs geen mediaruil afgesproken. Limburgers zijn ook vriendelijke mensen, ze heten iedereen al jaren welkom via borden langs de autosnelweg. FM Limburg gaat daar nu een tweede bord bijzetten, 'Blijf maar in Antwerpen met uw ondoordachte, weinig collegiale en weinig constructieve uitlatingen naast de kwestie, Frank'! Limburgse vriendelijkheid, meer moet men daar niet achter zoeken.

Rik De Nolf volgde de discussie vanuit zijn lederen directiezetel in West-Vlaanderen met veel interesse. In december had hij zich tegen De Tijd al even vriendelijk uitgelaten over de VAR en de VRT. "Het wordt een extreem geval van concurrentievervalsing" zei de topman van Roularta toen over de VAR. "De concurrentie met de VRT is ook meer dan storend aan 't worden", voegde hij er nog aan toe. Binnenkort staan er dus ook borden als men West-Vlaanderen binnenrijdt, 'Blijf maar in Brussel met uw reclame en uw zenders'? De VUM bekeek het allemaal eerder kalm, zij hebben waarschijnlijk ook betere lederen directiezetels. Het Nieuwsblad ging deze week trouwens op de koffie bij Freya Vandenbosche. De journalist wou persoonlijk vaststellen wat er van dat babe-sitten in de politiek allemaal is. "Als ze over twee jaar nog over mijn benen praten en schrijven, ben ik niet goed bezig" zei Freya van achter een glaasje witte wijn. Het moet niet gemakkelijk zijn voor een journalist om op dat ogenblik in haar ogen te kijken! De politieke wereld zoals het is, zo gewoon mogelijk. Laatst zag ik Super Marino zelfs op TV fietsen! Het leven als mediaministers is niet zo eenvoudig, zeker niet als een tweewielige SPa-voorzitter slechts een paar dorpen verder woont! Ik vraag mij trouwens af hoe die ministers onderling grappen maken over hun werk. "Zeg hou uw benen eens bij, Freya, ik kan me zo toch niet concentreren"? Of thuis, de vrouw van Super Marino: "Hoe is't met uw antenne, Marino?" "Ik heb vandaag wat te sterk uitgezonden in de commissie, ze ligt nogal plat"!

Ondertussen kwamen de radiobenen ook weer in beweging. Emmis zou met City FM een netwerk vormen, dat wordt dan een Intercity die loopt als een trein in 'half' Vlaanderen! Het geluid is er al, dat 'loopt' elke dag op de websites met radionieuws voorbij! "Wij willen Big FM eigenlijk liever Rock FM" noemen zei Guy Anteunis van de betrokken VZW in Gent. De radiowereld heeft toch iets met namen, gelukkig registreerde Guy beide domeinnamen zelf! De Gentse Superstar zou dan weer Sun FM gaan heten, zij registreerden de domeinnaam echter nog niet. Misschien wachten zij liever tot iemand die er achteraf niets mee te maken heeft dat wil doen? Fresh FM wil in Oostkamp een hitzender worden met een platenkeuze die iets jonger is dan bij Radio Contact. En Bjorn maar moeite doen om alle 'ancients' buiten te gooien! Radio RFW gooide de deuren dan weer wagenwijd open voor de pers, ze hadden dat vroeger ook al gedaan voor afgevoerde lokale medewerkers van de dolfijn. Rudi Van Vlaanderen kan daar misschien eens gaan proberen?

C-Dance is in het Waasland al begonnen aan een opgemerkte comeback. Het signaal van de dance-keten sprong in Sint-Niklaas plots naar een niet-erkende frequentie, gelukkig was het er na een dag ook weer verdwenen. Het moet daar ook behoorlijk gestormd hebben, een antenne vloog er zelfs tot op het dak van een dancing! De Engelse wandelaar Stephen Gough vloog er anders in, als ode aan het lichaam maakte hij naakt een wandeling van 1.500 kilometer! Onderweg werd hij wel eens opgehouden omdat hij voor het gerecht moest verschijnen, of zelfs in de cel zat, maar hij is nu toch ter bestemming gekomen. De man nam eerst een douche in de zee en wou daarna eens heerlijk gaan eten terwijl de journalisten over zijn benen schreven. Ik zie die van Freya toch liever hoor. Ik ga haar eens bellen, misschien heeft ze nog een fles wijn over en kunnen we iets afspreken? Een ode aan het lichaam achter een glas wijn is toch veel fijner dan een tocht van 1.500 kilometer?

Hugo van Vlaenderen
Foto: HLN