Het was een plezante week. Niet dat er altijd humor in het radionieuws zat, soms werd het ook komisch verwoord of was de inhoud aanleiding om wat in gedachten te fantaseren. Dat fastfood-restaurant in Amerika is me vooral bijgebleven, grapjassen hadden er de radiofrequentie voor de bestellingen overgenomen. Ik zag dat al gebeuren: "Hé dikke!  Wat mag het zijn?" "Een whopper voor deze dopper" "Daar ben je te dik voor!". Het deed me ook aan de nieuwsgroep be.radio denken. Beeldt je eens een in dat Super Marino de drive zou oprijden van de fastfood in Kortemark? "Wat mag het zijn?" vraagt de stem op de frequentie, die daarvoor de intercom uit de eigen zaak gebruikte. "Een Super Menu met Mega Cola" zou de bestelling van de mediaminister kunnen zijn. "Dat dacht je maar, kwibus!" roept de stem dan, op een toon alsof  er net een erkenning mislopen is. En vervolgens op een nog hogere toon: "Wij zijn hier héél objectief hoor kwibus, amateurs zoals jij krijgen niéts te eten! Neem in 't vervolg maar een paar lokale boterhammen mee!" Super Marino zou op de grappen wel een repliek kunnen hebben, als man van de media zou dat niet ongewoon zijn. "Geef me dan een 936-Light om te drinken", zou hij bijvoorbeeld kunnen antwoorden, "dat is niet te sterk voor bij mijn boterhammen".

"You're the devil in disguise, oh yes you are" zong plots een stem in de ether. 'Shelvis' probeerde in het Duitse Hamburg het wereldrecord met liedjes van The King te verbreken. HamBurger King! Als het lukte zou hij een dubbele verrassingsbox krijgen want hij werd die dag ook 69 jaar. Super Marino hoorde het, en zette meteen de radio luider. Toen hij vorig jaar het frequentieplan uitwerkte had hij ook steeds een nummer van Elvis gezongen. "A little less conversation, a little more action!" Hij heupwiegde daarbij dan zo intensief, dat het leek alsof hij de radio-antennes zélf in beweging wou brengen. Zijn  medewerkers op het kabinet wilden de Limburgse versie van de minister zelfs als bootleg uitbrengen, onder de naam Super XL. Gelukkig had hij dat nog op het laatste moment kunnen verhinderen, om auteursrechtelijke redenen. Als mediaminister zou hij bovendien geen gebruik kunnen maken van de billijke vergoeding, dat zou dan toch weer in de nieuwsgroepen uitgesmeerd worden. "Return to zender" klonk het toen op de Franstalige omroep RTBF. De dinsdagstaking werd voor een week opgeschort. Als er echter geen zichtbare resultaten komen zullen de vakbonden dat zélf op TV tonen, met een uitbreiding van de staking.

"Wie was de warmste Vlaming in 2003?" vroeg Peter Van de Veire zich toen af. Was de 'onuitstaanbare' StuBru-presentator achter de bedgeheimen van zijn landgenoten aan? "Wie heeft jou warm gemaakt?" vroeg hij nog duidelijker aan zijn radiocollega's. Een paar begonnen al te blozen bij de gedachten aan omroepsters, sex in Expeditie Robinson, politiekers en een snor in het Peulengaleis. "Ivo Belet" zei Heidi Lenaerts, en kwam daarmee meteen Ter Zake. "Is die dan niet belet?" vroeg Peter Van de Veire, en dacht al aan een huwelijkscrisis ten huize Ivo. "Het is alleen maar in mijn dromen" zei Heidi, doch viel daarmee ook uit de eindnominaties. "Een politieker met een P-nummerplaat" zei Leen Doemaarmée toen op radio Donna. Ze maakte meteen de Vlaamse pers én de nieuwsgroep wakker met haar opmerking. Jan Hautekiet begon daarop sterk te twijfelen of zoiets wel bij Radio 1 zou kunnen. "Leen blijft bij ons" riepen die van Donna meteen "we zijn nog steeds tevreden over haar". Zij maakten op hetzelfde ogenblik ook een 'late night' versie van Klant is Koning bekend. Binnenkort kunnen nachtarbeiders hun favorieten ook horen 'in de late'. Werkgevers moeten over het initiatief zeer tevreden zijn, Donna hun werkvolk binnenkort op tijd wakker om op de radio te komen!

"Alle hits altijd" meldde Hit FM op een nieuwe website. De grootvader van de Limburgse regionale omroep wil nu ook een kleinzoon van zijn nieuwe papa worden. "De provinciale radio komt eraan" antwoordde FM Limburg meteen op de eigen website. Het moet heerlijk zijn als men zichzelf kan beconcurreren in de ether. "Cool" dachten een paar jonge surfers uit Bree en startten een webradio van 'the future'. "Bree is trouwens een stad met vriendelijke mensen en veel sfeer" zeiden de surfers nog. Ze bevestigden daarmee de uitlatingen van stadsgenoot Toppie in de eerste Big Brother. "In Bilzen is er ook Sunshine hoor" luidde het tegenoffensief meteen op een niet nader herkenbare frequentie. Een stad met een logica op de officiële website als "Toerisme Bilzen wil het toerisme in Bilzen aanmoedigen" laat zich toch niet doen door die van Bree zeker? "We're caught in a trap, I can't go on" zong BFBS ondertussen iets onder de toon van Elvis Presley. De piraat uit de omgeving van Bilzen drukte hun Limburgse luisteraars weg. Gelukkig hebben piraten slechts een tijdelijk bestaan. De BFBS-luisteraars konden even later opgelucht "Because you're all I have my boy" zingen toen de militaire omroep weer te beluisteren was.

Toen werden de Giants in het frequentieplan geteld. "Er zijn 13 stadsfrequenties voor onafhankelijke radio's en 32 voor ketens" zei de stem toen de teller bleef stilstaan. De radiowereld ingedeeld volgens 'vermogens', Contact voorop, gevolgd door Emmis, TOPradio, Cool FM en de VUM. "Ik vind de manier waarop FM Brussel op poten is gezet helemaal niet koosjer" meldde het maandblad Meervoud onmiddellijk. "Het is een éénmanszaak van Guy Vanhengel" zei de journalist nog. Zou de Vlaamse regering met voice-tracks van de 'onderaannemer' gaan werken? "Het is de Guy hier weer, mijn volgende programma op FM Brussel wordt vervangen door mezelf!"? "Alles kan en niéts moet" zei de Gentse collega URgent. De uitlaatklep van de jongeren brengt binnenkort nog meer 'vuilste roddels en harde politiek".

Op dat ogenblik kreeg de inbox van Super Marino hopen mails binnen van TOPradio Waasland. Zij leggen zich er voorlopig niet bij neer dat ze in Lokeren en Sint-Niklaas geen erkenning meer kregen en willen samen'spam'men om de minister naar oplossingen te doen zoeken. Op de website van het VCM was echter een spam-filter te vinden, het security-programma 'Raad van State' kan zelfs vorderingen in verband met landelijke erkenningen tegenhouden. 4FM had een paar dagen eerder ook al een nobele geste gedaan, in hun zoektocht naar nieuw radiotalent krijgen ook minder ervaren kandidaten een kans. Zo kunnen de niet-erkenden al een eerste keer terecht! Super Marino verheugde zich omdat zijn kerstboodschap begrepen was en begon nog eens luidop aan Elvis te denken. "You can do anything but don't step on my blue suede shoes" klonk daarna uit een rijdende jukebox met een P-nummerplaat. Zou Leen Doemaarmée het ook gehoord hebben?

Foto: Boek 'Radio Elvis' – John H. Irsfeld
Hugo van Vlaenderen