Kerstmis 2003. Terwijl wereldwijd in de huiskamers een intieme sfeer heerste als in de beste radioprogramma's, draaide Rob Out in zijn woonplaats in Nederland de laatste 'jingle' van zijn leven. 'Sound of the nation', Rob is niet langer 'on the station'. Rob is voorgoed 'out'. Mister Veronica was een begrip, een voorbeeld waar ook velen in Vlaanderen naar opkeken. Ze hingen aan zijn lippen, vooral toen hij met schokkende stem in 1974 de adem uitblies van een zeezender. 'Er moet nog zoveel gezegd worden' zei hij tegen de tikkende klok in, 'maar ik kan het niet meer'. Een monument dat opgaf, moést opgeven. 'Er sterft iets'. Het einde van Veronica was een thriller, Rob Out de Orson Welles van dienst. Bijna dertig jaar later ging een succesvolle zakenman op 64-jarige leeftijd zélf van ons heen, in vrede, op kerstdag. Stille Nacht. Het kristal verdween voorgoed uit een zeezender en uit een rijke radiocarrière daarna. 'Storm maar, beuk maar', zong het lied van Veronica destijds, het zou ook een samenvatting kunnen zijn van het radioleven van de gedreven piraat. Gelukkig kan hij in de radiohemel 'praatjeszat' met Stan Haag de 'jukebox' van het radioleven nog eens herspelen. Old friend, goodbye, en doe Stan de groeten.

Vlak voor de kerstdagen werd de volumeknop bij Radio Minerva in Antwerpen ook wat stiller gedraaid. De seniorenradio verloor met Martin de Grauw niet alleen de oudste presentator, maar ook een immer glimlachende pionier. Ze worden zeldzaam, de optimisten in de radiowereld. Super Marino zag dat eveneens. De erkenningen zorgden voor stormachtige reacties, de toch al grijze kerstdagen hadden daardoor ook iets tragisch. 'Er sterft iets'. Super Marino bedacht meteen een tweede kerstboodschap. 'Vrede in de ether aan alle niet-erkenden van goede wil' zei hij in een persmededeling. 'Het kan toch niet de bedoeling zijn dat ze de kerstgeschenken van de erkenden zouden afnemen' vroeg hij zich luidop af. 'We hebben de inhoud van de pakjes objectief nagekeken' bevestigden de kabinetsmedewerkers. 'Er zijn nog veel te veel pakjes' blokletterde de krant De Morgen. 'Stille Nacht, Schijnheilige Nacht' riep een Kalkoen plots. Hij tekende meteen beroep aan tegen de beslissingen in de nieuwsgroep en stelde een nieuwe mediaminister aan. Super Marino was echter niet onder de indruk en gaf het VCM de opdracht om een oproep te publiceren voor de 19 overblijvende frequenties. De aanvraagprocedure krijgt daardoor het effect van de 'laatste tickets'. Uitverkocht, maar er is nog een laatste hoop voor wie toch een plaats wil bemachtigen.

Toen steeg luid gejuich op in het gastenboek van FM Brussel. De nieuwe top-frequentie én de middelen werden er onder een daverend applaus binnengehaald. De stadsradio van de Vlaamse regering zal binnenkort gaan uitzenden op de frequentie 2.3 miljoen Megasubsidies. 'We hebben er samen hard aan gewerkt' zei Guy Vanhengel in een korte toespraak. 'Maar ze zijn binnen!' riep hij nog. Het klonk als een vakbondsafgevaardigde die net de dreigende afdankingen heeft kunnen vermijden. De studenten van het RITS droegen hem op handen door de klaslokalen. 'Vlaanderen boven' zongen ze luid. De mossel met friet had een definitieve plaats verworven in de hoofdstad. 'Godverdomme' riep Jan Kaars daarop krachtig op de hoofdzetel van 4FM. Zijn medewerkers keken verrast op van die godslastering in heilige dagen. 'Vlaanderen buiten' begon hij mysterieus, maar verduidelijkte ook dat de vogeltjes hier nu blijkbaar anders fluiten dan vroeger. Jan Kaars had FM Brussel al eens willen laten subsidiëren, hij was dezer dagen tot de pijnlijke vaststelling gekomen dat hij toen niet genoeg gevraagd had. 'Trek het je niet aan' troostte nieuwkomer Michel Follet hem. 'We kunnen nog altijd Plankgas geven voor de onbediende vijftigers, die hebben ook geld om op te doen' legde hij uit. Om die dromen kracht bij te zetten startte hij meteen If I Were A Rich Man van Roger Whittaker, als Tergend Trage Plaat in de file van die ochtend.  

'Die komen teveel in mijn vaarwater' dacht Luc De Coster van Nostalgie Vlaanderen toen hij dat hoorde. Hij stuurde meteen een wenskaart naar alle persdiensten. 'Super Marino heeft de diversiteit ruimte gegeven' zei hij. Nostalgie had in Brussel en Antwerpen wel maar een kleine ruimte gekregen voor hun oldies, maar ze waren er tenminste bij. 'Het verlangen van de luisteraar van de tachtiger jaren moet terugkomen' voegde hij er nog aan toe. 'Via FM' riep Peter Sweeck daarop. De radiowereld keek verbaasd. Commerciële DAB zat toch nog in een beleidsbrief in de koelkast van Super Marino? 'Altijd nieuws, altijd oldies, altijd Mechelen' wierp Peter Sweeck zich in een demo op de website op tot nieuw medium van de Maneblussers. Ze zullen daarbij mogen opboksen tegen Opsinjoor, dat zijn komst in de ether al een tijdlang voorbereidde met testuitzendingen zonder vergunning.

 'Wij gaan doen wat andere stations niet doen omdat hun zendbereik te groot is' riepen Peter De Groot en Guy Verellen in koor. Thals FM wil een lans breken voor de kleine zelfstandige in Herentals en de politiezone Neteland. 'We willen de middenstand en het verenigingsleven weer zelf aan het woord laten' voegden ze er aan toe. 'Kunnen we de oproepen voor de politie op die manier ook doorgeven?' vroeg de plaatselijke commissaris zich al af. Dat zou het nog eens zijn. Het politieleven zoals het is, live op Thals-FM! 'Eerste Wachtmeester Zwaantjes meldt een spookrijder op de Belgiëlaan en vraagt assistentie van de vliegende ploeg Molenvest. De achtervolging wordt ondertussen ingezet'. Live op Thals-FM. Daarna muziek, Sending out an SOS van The Police. 'De buurman luistert mee' waarschuwden de initiatiefnemers echter, het plan werd meteen afgevoerd.

'Wij willen zo snel mogelijk beginnen te feesten!' riep Marc Windmolders via de nog niet gebouwde antennes van radio Meer Goud. Het eindejaar kwam steeds dichterbij, zo abnormaal was dat dus niet. 'Ambiance op de radio!' schreeuwde hij als een volwaardige party-jock de toekomstige luisteraars in Meerhout al wakker. Feest FM, dat was het. Het fuifleven zoals het is, alle dagen op de radio. Ambiance! Binnenkort kunnen de feestzalen in Meerhout gewoon de radio opzetten, dat scheelt een slok op een DJ! 'Ze kunnen nog altijd home-DJ worden' merkte Kristof Standaert op. Donna's Mixmaster 2003 had net zijn eindejaarsmix klaar, 68 nummers in één uur. 'Bij het 69e zouden we overkop gegaan zijn' verwees hij nog lachend naar de seksuele voorlichting die hij ooit van zijn vader had gekregen.

'Wij gaan ook overkop als we geen reclame beginnen uit te zenden' zei Internetradio Enjoy. Er was geen plaats voor meer 'hits' op de webradio, daarom werd gedacht aan uitbreiding op de advertentiemarkt. 'You found it!' zei Tempo FM in een nieuw vorm van het Engels, op een internationale web-locatie. De radio ronselt daar ook kopers voor een shirt, mug, mousepad, cap of bag. Hopelijk komt hun 'agent 00107' de undercover van Sabam niet te veel tegen, of ze kunnen weer een deel van de opbrengsten in de kas van de auteurs steken. Ondertussen keek Super Marino naar de kerstboodschap van de koning op TV. 'De inspanningen tot integratie van de gehandicapten moeten worden verder gezet' zei de vorst. In Westerlo werden die woorden warm onthaald. Patrick Van Kerckhoven kreeg weer hoop op een 'wedergeboorte' en voegde meteen een argument bij in de petitie van radio Golden Flash. 'Wie zou er de woorden van de koning durven negeren?' vroeg hij zich luidop af. Onmiddellijk daarna stuurde hij een kerstkaart met 'Leve de Koning!' naar het paleis. 'Fanatiekelingen die luidkeels protesteren' kunnen soms toch op de hulp van de koning rekenen. Eind goed, al goed, hopelijk is dat toch zo in de laatste radiodagen van het jaar. Aan iedereen een prettig eindejaar, en een forse duik om met een enorme stip 2004 binnen te komen!

Hugo van Vlaenderen