Sinterklaas heeft wraak genomen deze week. Toen de heilige man begreep dat niet hij maar wel zijn gebaarde kerst-collega de radio-geschenken zou mogen uitdelen mobiliseerde hij zijn Pieten. 'We gaan ons zomaar niet laten doen' had hij gezegd tijdens de korte meeting. De Pieten waren verrast. Een tijd geleden hadden ze nog geprobeerd de vijfdagenweek in te voeren in de jaarlijkse geschenkenronde en ook om het nachtwerk dubbel te laten betalen. Tevergeefs, de Sint heeft dan wel een gouden hart voor kinderen, hij is ook een keiharde bedrijfsleider. Hij beriep zich meteen op de wet van de seizoensarbeid en joeg hen daarna onverbiddelijk van de ene schoorsteen naar de andere. Wou de kindervriend nu plots zelf tot actie overgaan? 'We gaan het radiolandschap eens ferm overhoop zetten en daar heb ik jullie hulp voor nodig' zei hij op een toon die duidelijk maakte dat hij het beu was om altijd de brave Klaas te zijn. De Pieten keken verrast. 'Overhoop zetten?' vroegen ze zich in koor af. Wie zette nu een radiolandschap overhoop dat al lang overhoop lag?

'Die Vlaamse radiomakers beginnen hun eigen afkomst te vergeten' stelde de Sint toen luid. De Pieten begrepen hem nu. Sinterklaas had ooit de radioclub 'Amigo's' uit Vlaanderen verwelkomd in zijn zonnige thuisland. Sylvain Tack had hem toen gebeld. 'Ik zit hier in Playa de Aro en ik wil daar Playa de Radio van maken' had hij hem duidelijk gemaakt. Een wafelbakker die in de zeventiger jaren internationaal wou gaan moest natuurlijk zijn beste relaties aanspreken. De Sint was niet alleen een populaire man voor de kinderen in Vlaanderen, hij was ook een grote afnemer geweest van Suzy-wafels. De wafelfabrikant was toen zelf in Spanje aangekomen en dat was ook te horen geweest. 'Zie ginds komt de pioniersboot uit Vlaanderen aan. Zij brengt jullie de Amigo-boys, je ziet ze van ver staan' hadden ze luid gezongen op het dek. 'Hoe huppelen ze straks al achter de bikini's op het radiostrand aan!' had Peter Van Dam er nog achteraan gezongen. De adrenaline stroomde door de radio. 
 
'Het waren mooie jaren' dagdroomde Ton Schipper in zijn kantoor bij Danspunt. Dit najaar was hij net 25 jaar terug uit de Spaanse FM-zon. 'Heb je daar dan geen heimwee naar?' vroeg een stem in de schoorsteen. Het was de Antennepiet, de meest swingende van alle Pieten die Klaas mochten vergezellen. 'Natuurlijk wel' antwoordde Ton Schipper 'maar kan men tegenwoordig nog wel echt radio voor de lol maken?' Dat klonk niet onbekend voor de Antennepiet, elk jaar kreeg Sinterklaas honderden brieven van radiomensen die radiopret bovenaan op hun verlanglijstje zetten. Super Marino zou daar nu eindelijk verandering in brengen maar hij had daarvoor dus de kerstman ingeschakeld. 'De radiovrienden van toen zitten nochtans op je te wachten' zei de Antennepiet tegen de radiopionier. Ton Schipper wist dat, hij was al dikwijls gevraagd voor een comeback. Ooit was hij zelfs al aangekondigd terwijl hij nog volop twijfelde tussen de radioliefde en een volgeboekte agenda. 'Peter Van Dam heeft zich uiteindelijk toch ook overgegeven?' probeerde de Antennepiet verder. De Peter. Een radiokat die telkens weerkeerde. Ze hadden samen de radiowafels nogal bruingebakken in Spanje. Lol! 'Ik doe het' stelde Ton Schipper toen heel bewust. 'De openbare omroep moet toch niet de enige referentie voor radio in Vlaanderen zijn?' voegde hij er nog aan toe.

'De VRT maakt private radio in Vlaanderen onmogelijk' riep Carl Decaluwé daarop. Tony Mary draaide zich meteen om in zijn beheerszetel. Wieblaft, wablieft? 'Hun tarieven zijn zo laag dat ze elk jaar het verlies moeten bijbetaald krijgen' stelde de mediaspecialist weer. Hij had dat in het Gouden Boek van Sinterklaas gelezen toen de Heilige Man even naar de kleine kamer moest tijdens een zitdag in de plaatselijke supermarkt. 'Het is weer onze fout dat er hier teveel radio's zijn' zuchtte Tony Mary luid. Hij belde de redactie. 'Steek de Koppen eens in dat frequentieplan' gebood hij. Super Marino had hem al een paar keer teruggefloten, nu was het payback-time. Sinterklaas hielp daarbij gretig. 'Ga eens tussen de schoorstenen van Westerlo kijken' raadde hij aan. Tijdens zijn ronde had hij gezien dat daar ook drie radio-antennes tussen stonden terwijl het frequentieplan van Super Marino slechts plaats had voor één. 'Ze willen er een paar kwijt' riepen Garage FM en Radio Geitenstal ontgoocheld. 'Een levensdroom van 22 jaar kan tenietgaan' wanhoopte de baas van Garage FM nog. Wie ziet er nu graag zijn gehandicapte zoon uit een antenne vallen, nét als die meerderjarig geworden is dan nog. Tony Mary hoorde het graag, ze zouden die reclametarieven wel snel vergeten zijn nu.

'Die platte commercialisering moet maar eens ophouden' riep gezondheidsminister Demotte toen. Radiokwajongen Jurgen Verstreken had net een borstvergroting aangekondigd, in zwart wit nog wel. Vrouwelijke luisteraars die niet zo ronduit opvielen droomden al van hete blikken in hun bloes. Niks van, minister Rudy vond het te plat. Dat vonden zij al jàààren! Is er iets platter dan met een weinig gevulde bloes rondlopen? 'Wij hebben er nochtans goesting in' zei Geert Frateur van de Antwerpse Radio Centraal. Hij bedoelde een nieuwe vergunning maar in Antwerpen waren er ook al 16 kandidaten voor 9 frequenties. 'Dan hebben ze daar dringend een rimpelkuur nodig om de plooien glad te strijken' lachte Jurgen Verstreken. Super Marino kon er van meespreken. Hij fronste zich al weken de wenkbrauwen over de situatie in Antwerpen, nog even en hij kon zo'n kuur zélf wel gebruiken. 'Misschien waren de tarieven voor de dossiers te laag en zijn er daarom zoveel aanvragen?' stookte Tony Mary nog wat meer. Sinterklaas lachte in zijn baard, de kerstman zou het niet gemakkelijk hebben! Mediaspecialist Carl Decaluwé mengde zich weer in de discussie. 'Als de VRT die liposuctie wint kan men toch de overtollige budgetten laten verwijderen?' suggereerde hij snel. Het zat er bovenarms op in radioland. 'Ik doe gewoon mijn ding' zei Jurgen Verstreken nog, al zorgde hij daarmee toch weer voor de nodige controverse.

Toen kregen alle radio's nog een cadeaubrief met de nieuwe tarieven van Sabam. 'De Pieten hadden gezegd dat we die direct naar de radio's mochten sturen' legden ze aan Sinterklaas uit. De Heilige Man begon meteen te rekenen, Tony Mary rekende volop mee. 'Een percent op de bruto inkomsten' lachte hij luid 'nu zullen de reclametarieven wel niet meer te hoog zijn zeker?' Super Marino gooide hopeloos de dossiers van de stadsradio's naast zich neer. 'Kunnen ze met al die nieuwe regels in het radiolandschap niet wachten tot de beslissingen volledig zijn?' vloekte hij luid. Sinterklaas hoorde het en hij knipoogde tevreden naar zijn Pieten. Binnen negen jaar zou de minister de kerstman wel vergeten. De Sint was nog lang niet uitgespeeld in geschenkenland. Daarom had hij in de schoorsteen van Super Marino dit jaar ook een kapotte transistorradio gegooid in plaats van de DAB-radio die hij gevraagd had. 'Dat hij het aan de kerstman vraagt' had hij toen geroepen en zo hard gegooid dat de antenne er zeker nog afgebroken is. Een heilige wraak kan ook zoet zijn.

Hugo van Vlaenderen