9
jun 2003
DE PUNTEN VOOR DE MEDIAVERSLAGGEVING
Over Marlène, een Chinees genie en een gekke RTBF-computer in de Koningin Elisabethwedstrijd
PIANOLIEFHEBBERS ECHT VERWEND
Zelfs de nachtbrakers die het late tijdstip van de proclamatie hadden getrotseerd, konden zich verzoenen met de uitslag. Severin van Eckardstein en de 16 jarige Chinees Yu Shen, de nummers één en twee torenden met kop en schouders uit boven het deelnemersveld van deze merkwaardige pianosessie binnen de Koningin Elisabethwedstrijd. Hun eindeloze virtuositeit en de rijke diepgaande muzikaliteit bekoorden niet alleen een uitverkocht Paleis Voor Schone Kunsten maar ook de kijkers van 'Canvas' en 'La Deux 'die de Duitser prompt de publieksprijs toekenden. Maar hoe scoorde de mediaverslaggeving van deze ultieme week?
JAMMER VAN DE COMPUTER
De RTBF, die voor de technische omkadering instond, liet geen enkele inspanning onbenut. 14 camera's volgden haarscherp de 12 finalisten op de voet terwijl Musique 3 op radiovlak tekende voor degelijk begeleidend commentaar. Michel Debrocq en Filip Dewolf kregen bovendien hulp van één der laureaten uit het concours van 1983 namelijk de in Brussel lesgevende pianoleraar Daniël Blumenthal. Boeiend, leerrijk en vooral niet te streng wanneer de prestatie van de piepjonge Yu Shen werd beoordeeld. Jammer van een slecht ingestelde computer die donderdagavond de vertolking van de Rachmaninoffvariaties op een thema van Paganini door de Sovjetrussische Valentina Igoshina in de war stuurde.
EN LANGS VLAAMSE KANT?
Aan de Reyerslaan weerklonken de jongste weken bedenkingen dat Vlamingen hoegenaamd geen echte cultuurvreters zijn. Binnen die optiek liet Canvas in de rol van evenementenzender een unieke kans liggen om aan klantenbinding te doen. Terwijl de Waalse collega's van 'La Deux' alle optredens live uitzonden, diende men aan de andere zijde van de taalbarrière geduld te oefenen tot de dag nadien om de prestaties van de kandidaten te kunnen evalueren. Totaal onbegrijpelijk en zeker niet goed te praten. De rechtstreekse uitzending van de sluitingsavond oogde bovendien rommelig. Donnadiva Yasmine als vliegende reporter interviewde mensen die net buiten het gebeuren stonden en vond het niet nodig om de winnaar, na het onthullen van het finale verdict, te laten bekomen van zijn emoties. Een teken van non-respect waarvoor ze met recht en rede door de resterende leden van het bij Fred Brouwers aanwezige panel op de vingers werd getikt.
TOT SLOT MARLENE
Wie wel een opvallende en positieve rol vertolkte tijdens deze Koningin Elisabethwedstrijd was ongetwijfeld Marlène De Wouters. Als omroepster en volwaardige opvolgster van afscheid nemende Aimée De Smet, scoorde ze vanwege haar degelijke en doordachte aanpak het maximum van de punten. Een debuut dat -naar ons gevoel- zeker voor herhaling vatbaar is.
i-redactie (FvM)
PIANOLIEFHEBBERS ECHT VERWEND
Zelfs de nachtbrakers die het late tijdstip van de proclamatie hadden getrotseerd, konden zich verzoenen met de uitslag. Severin van Eckardstein en de 16 jarige Chinees Yu Shen, de nummers één en twee torenden met kop en schouders uit boven het deelnemersveld van deze merkwaardige pianosessie binnen de Koningin Elisabethwedstrijd. Hun eindeloze virtuositeit en de rijke diepgaande muzikaliteit bekoorden niet alleen een uitverkocht Paleis Voor Schone Kunsten maar ook de kijkers van 'Canvas' en 'La Deux 'die de Duitser prompt de publieksprijs toekenden. Maar hoe scoorde de mediaverslaggeving van deze ultieme week?
JAMMER VAN DE COMPUTER
De RTBF, die voor de technische omkadering instond, liet geen enkele inspanning onbenut. 14 camera's volgden haarscherp de 12 finalisten op de voet terwijl Musique 3 op radiovlak tekende voor degelijk begeleidend commentaar. Michel Debrocq en Filip Dewolf kregen bovendien hulp van één der laureaten uit het concours van 1983 namelijk de in Brussel lesgevende pianoleraar Daniël Blumenthal. Boeiend, leerrijk en vooral niet te streng wanneer de prestatie van de piepjonge Yu Shen werd beoordeeld. Jammer van een slecht ingestelde computer die donderdagavond de vertolking van de Rachmaninoffvariaties op een thema van Paganini door de Sovjetrussische Valentina Igoshina in de war stuurde.
EN LANGS VLAAMSE KANT?
Aan de Reyerslaan weerklonken de jongste weken bedenkingen dat Vlamingen hoegenaamd geen echte cultuurvreters zijn. Binnen die optiek liet Canvas in de rol van evenementenzender een unieke kans liggen om aan klantenbinding te doen. Terwijl de Waalse collega's van 'La Deux' alle optredens live uitzonden, diende men aan de andere zijde van de taalbarrière geduld te oefenen tot de dag nadien om de prestaties van de kandidaten te kunnen evalueren. Totaal onbegrijpelijk en zeker niet goed te praten. De rechtstreekse uitzending van de sluitingsavond oogde bovendien rommelig. Donnadiva Yasmine als vliegende reporter interviewde mensen die net buiten het gebeuren stonden en vond het niet nodig om de winnaar, na het onthullen van het finale verdict, te laten bekomen van zijn emoties. Een teken van non-respect waarvoor ze met recht en rede door de resterende leden van het bij Fred Brouwers aanwezige panel op de vingers werd getikt.
TOT SLOT MARLENE
Wie wel een opvallende en positieve rol vertolkte tijdens deze Koningin Elisabethwedstrijd was ongetwijfeld Marlène De Wouters. Als omroepster en volwaardige opvolgster van afscheid nemende Aimée De Smet, scoorde ze vanwege haar degelijke en doordachte aanpak het maximum van de punten. Een debuut dat -naar ons gevoel- zeker voor herhaling vatbaar is.
i-redactie (FvM)
- 92 keer gelezen
