Dat radio en televisie in de loop der jaren een steeds belangrijker rol zijn gaan vervullen in het dagdagelijks leven is waarschijnlijk niemand ontgaan. De ongekende kracht die beide media (kunnen) hebben, wordt echter veelal onderschat. Een mooi voorbeeld van hun impact is terug te vinden in de Verenigde Staten van de jaren dertig. Toen werd er op de Amerikaanse radio een luisterspel georganiseerd waarbij een inval van buitenaardse wezens werd gesimuleerd. De paniek die hierna onder de Amerikaanse bevolking uitbrak was dermate groot dat de makers van de radio-uitzending zich genoodzaakt zagen om in alle toonaarden te bevestigen dat het hier om zuivere fictie ging.

Televisie heeft een zo mogelijks nog grotere potentiële impact. Op het eind van de jaren zestig, begin van de jaren zeventig, realiseerden de persattachés van de kandidaten die in de running waren voor het presidentschap voor de Verenbigde Staten zich voor het eerst, dat hij die de sterkste indruk maakte tijdens de televisiedebatten, met een aan de zekerheid grenzende waarschijnlijkheid tot president zou verkozen worden. Vandaag de dag wordt de berichtgeving quasi dagelijks gekleurd, zij het op een veel subtielere (en dus gevaarlijkere) manier dan een halve eeuw terug.

Interessant is het om na te gaan hoe de VRT (sta me overigens toe enige vraagtekens te plaatsen bij de 'V', men had zich beter bij de oorspronkelijke naam BRT kunnen laten) aan « duiding » doet over het katholeke geloof... In radio 1 programma's wordt bijna dagelijks de draak gestoken met het katholieke geloof. Oh wee echter diegenen die een grapje durven te maken over de Islam. Hij of zij wordt onmiddellijk verketterd en in de ban geslagen van het door de regering Verhofstadt gesponsorde Centrum voor Racismebestrijding en Gelijke kansenbeleid. Wordt er in Australië een priester in een godvergeten gat op basis van vage aantijgingen beschuldigd van één of ander laakbaar feit, dan opent de nieuwsdienst het journaal steevast met dit item. Psychologisch zeer goed gezien, want iedere student uit de eerste kandidatuur weet maar al te goed dat een eerste indruk of een eerste bericht altijd het sterkst blijft hangen bij de toehoorders. Boeiend is overigens ook om vast te stellen dat men berichten met Vlaamse en/of Vlaams-nationalistische inslag (of het nu over partijen gaat, dan wel over manifestaties) ofwel aan bod brengt vlak nadat men de kijker een aantal schrijnende oorlogstaferelen heeft voorgeschoteld (op die manier hoopt men dat de kijker onbewust een associatie zal maken tussen beide items), ofwel helemaal aan het einde van het nieuwsoverzicht behandelt als een soort van 'fait-divers'. Eén en ander is duidelijk : zolang de impact van de logebroeders binnen de openbare omroep niet aan banden wordt gelegd, zullen Vlaamse en katholieke standpunten nooit een eerlijke kans krijgen bij de VRT. Men weze bij deze gewaarschuwd...

Filip De Cauwer