Jonas Geirnaert, Tony Mary en Marc Coenen

'BE ONE, VIER MUZIKALE PARELS PER UUR'
De relatief jonge radiozender Be One doet iets waar StuBru de laatste jaren niet meer in slaagt: genoeg goeie muziek draaien. Oud en modern door elkaar, fantastische deuntjes afgewisseld met niet-mijn-ding-maar-tenminste-ook-niet-irritant: voor vier muzikale parels per uur neem ik er de talrijke jingles en reclamespotjes graag bij. Bijvoorbeeld tijdens 'One Life'.
Jonas Geirnaert in Humo van 5 april 2005 (p. 129)

'NOT DONE AND NEVER SEEN'
Ik heb in de meest hyperconcurrentiële werelden gewerkt, met name de computer- en de telecomindustrie. Toch was daar een bepaalde beleefdheid tussen de spelers, die in het Vlaamse medialandschap niet bestaat. Een bedrijfsleider, de Roularta-baas Rik De Nolf, die zijn jaarresultaten voorstelt en meteen daarna een 'strategische nota over de toekomst van de openbare omroep' presenteert, dat is du jamais vu. Het is not done en never seen dat iemand mee mag gaan beslissen over zijn concurrent. Ze maken er zelfs geen geheim meer van dat ze lobbyen om de beheersovereenkomst naar hun hand te zetten en de VRT zijn vleugels af te knippen. Ik heb dat in mijn carrière nog nooit meegemaakt. [...] Bij mijn aantreden heb ik gezegd dat ik hier blijf tot mijn pensioen. En ik ben dat nog altijd van plan, maar dan wel op voorwaarde dat men de succesvolle openbare omroep die Vlaanderen heeft, zijn rol laat spelen en zijn ding laat doen. Voor de stervensbegeleiding van de VRT moet men op mij niet rekenen.
Tony Mary, geïnterviewd door Leo Bonte in De Standaard van 2 april 2005

'EMOTIE GAAT VIA DE RADIO'
Als commercieel wil zeggen: veel mensen willen bereiken, dan ben ik dat absoluut. Ik heb geen zin om voor anderhalve man en een paardenkop free jazz te gaan spelen. Maar het is niet zo dat we programma's gaan maken voor mensen die wasmachines kopen omdat we dan die reclamespotjes kunnen aantrekken. Dat is het grote verschil tussen de VMMa en de VRT. Peter Quaghebuer moet al zijn aandeelhouders tevreden houden. Of toch tenminste de kleine Kevin Van Thillo, want uiteindelijk is al dat geld voor hem bestemd. [...] Bij jongeren hebben we een probleem. Die gasten hebben internet. Ze hebben geen enkele binding meer met het medium. Mijn zoon is acht en kent radio alleen omdat zijn papa ervoor werkt. We moeten opletten dat we geen verloren generatie creëren. En toch zal radio altijd blijven bestaan omdat de verbeelding aan de macht blijft. Met twee cd's en een microfoon kan je The War of The Worlds maken. [...] Nee, muziek is emotie. En emotie gaat via de radio.
Marc Coenen, geïnterviewd door Hannes Cattebeke en Stijn Tormans in Knack van 30 maart 2005