12
apr 2005
CITATEN VAN DE WEEK - 12 APRIL 2005
Hugo Camps, Jacques Billiet en Peter Vandermeersch
'WIL HIJ HET WETEN, OF ZOEKT HIJ EEN PARAPLU?'
Mediaminister Geert Bourgeois wil alle Vlamingen bevragen over de eigenheid en kerntaken van de VRT. [...] Eindelijk democratie. Het initiatief van Bourgeois is even gratuit als sympathiek. De volkssoevereiniteit over tv-zenders bestaat al jaren: in de sanctie van kijkcijfers. De minister kan dus weten wat het volk wil, maar wil hij het ook weten? Of is hij op zoek naar een paraplu? Zijn Nederlandse collega heeft meer moed. Zij komt met een beleidsnota waarin de publieke zenders het pure amusement wordt ontnomen. Voilà! Jawel, ook zij wankelt nog lichtjes tussen Boer zkt vrouw en Zembla, maar zij weet wel Publieke televisie hoort enigszins waar ze naartoe wil. Publieke televisie hoort enigszins educatief te zijn, of toch maatschappelijk relevant. Zo presenteert de VRT zich graag, met hoogtepunten als Parijs-Roubaix en FC De Kampioenen. Kortom, er valt niets te bevragen.
Hugo Camps in De Morgen van 9 april 2005
'RISICO OP VERTEKEND BEELD'
Dat de mensen zelf kunnen kiezen of ze antwoorden of niet, kan een serieus vertekend beeld opleveren. [...] De enigen die hier op zullen antwoorden, zijn mensen die betrokken zijn bij de media, of mensen die heel erg gefrustreerd zijn over de VRT. Ik vind trouwens de informatie die men van de mensen vraagt (adres, geslacht, geboortejaar en opleiding, HVG) vreemd. Dat is uiteraard om erop toe te zien dat men maar één keer kan antwoorden, maar het lijkt me logischer te vragen in welke mate men gebruikmaakt van media om iets aan de gegevens te hebben. [...] Het is een interessant en goed initiatief om de mensen bij het debat te betrekken, maar ik betwijfel ten zeerste dat het bruikbare gegevens zal opleveren om beleidsconclusies uit te trekken.
Jacques Billiet, KUL-hoogleraar sociologie, geïnterviewd door Hans Van Goethem in De Morgen van 11 april 2005
'NEEN TEGEN EEN DWAZE BEVRAGING'
Is een debat over de rol van de publieke omroep noodzakelijk? Natuurlijk. Want moet er wel jaarlijks meer dan tweehonderd miljoen euro belastinggeld gaan naar een omroep om ermee voetbalrechten te kopen die de commerciële omroep toch ook wil? Is de kwaliteit van het commerciële Familie dan zoveel slechter dan die van het door de overheid betaalde Thuis ? En is de muziek op Donna zoveel verhevener dan op Q-Music? [...] Laat dat debat dus ook maar in Vlaanderen plaatsvinden. Maar maak er geen simplistisch verhaal van, in drie vragen. Vertel de bevolking over de digitale toekomst van de tv en de rol van Telenet en Belgacom. Heb het over de Europese richtlijnen. Durf ingaan op de immense financiële belangen van de commerciële omroepen. En wijs op de dagelijkse en voortdurende bevraging: de kijk- en waarderingscijfers. Ja dus voor een levendig en boeiend debat. Neen tegen een dwaze bevraging die geen moer tot dit debat zal bijbrengen. Dat is een verkeerd begrepen vorm van democratie. Dat is het ontvluchten van verantwoordelijkheid.
Peter Vandermeersch in De Standaard van 11 april 2005
'WIL HIJ HET WETEN, OF ZOEKT HIJ EEN PARAPLU?'
Mediaminister Geert Bourgeois wil alle Vlamingen bevragen over de eigenheid en kerntaken van de VRT. [...] Eindelijk democratie. Het initiatief van Bourgeois is even gratuit als sympathiek. De volkssoevereiniteit over tv-zenders bestaat al jaren: in de sanctie van kijkcijfers. De minister kan dus weten wat het volk wil, maar wil hij het ook weten? Of is hij op zoek naar een paraplu? Zijn Nederlandse collega heeft meer moed. Zij komt met een beleidsnota waarin de publieke zenders het pure amusement wordt ontnomen. Voilà! Jawel, ook zij wankelt nog lichtjes tussen Boer zkt vrouw en Zembla, maar zij weet wel Publieke televisie hoort enigszins waar ze naartoe wil. Publieke televisie hoort enigszins educatief te zijn, of toch maatschappelijk relevant. Zo presenteert de VRT zich graag, met hoogtepunten als Parijs-Roubaix en FC De Kampioenen. Kortom, er valt niets te bevragen.
Hugo Camps in De Morgen van 9 april 2005
'RISICO OP VERTEKEND BEELD'
Dat de mensen zelf kunnen kiezen of ze antwoorden of niet, kan een serieus vertekend beeld opleveren. [...] De enigen die hier op zullen antwoorden, zijn mensen die betrokken zijn bij de media, of mensen die heel erg gefrustreerd zijn over de VRT. Ik vind trouwens de informatie die men van de mensen vraagt (adres, geslacht, geboortejaar en opleiding, HVG) vreemd. Dat is uiteraard om erop toe te zien dat men maar één keer kan antwoorden, maar het lijkt me logischer te vragen in welke mate men gebruikmaakt van media om iets aan de gegevens te hebben. [...] Het is een interessant en goed initiatief om de mensen bij het debat te betrekken, maar ik betwijfel ten zeerste dat het bruikbare gegevens zal opleveren om beleidsconclusies uit te trekken.
Jacques Billiet, KUL-hoogleraar sociologie, geïnterviewd door Hans Van Goethem in De Morgen van 11 april 2005
'NEEN TEGEN EEN DWAZE BEVRAGING'
Is een debat over de rol van de publieke omroep noodzakelijk? Natuurlijk. Want moet er wel jaarlijks meer dan tweehonderd miljoen euro belastinggeld gaan naar een omroep om ermee voetbalrechten te kopen die de commerciële omroep toch ook wil? Is de kwaliteit van het commerciële Familie dan zoveel slechter dan die van het door de overheid betaalde Thuis ? En is de muziek op Donna zoveel verhevener dan op Q-Music? [...] Laat dat debat dus ook maar in Vlaanderen plaatsvinden. Maar maak er geen simplistisch verhaal van, in drie vragen. Vertel de bevolking over de digitale toekomst van de tv en de rol van Telenet en Belgacom. Heb het over de Europese richtlijnen. Durf ingaan op de immense financiële belangen van de commerciële omroepen. En wijs op de dagelijkse en voortdurende bevraging: de kijk- en waarderingscijfers. Ja dus voor een levendig en boeiend debat. Neen tegen een dwaze bevraging die geen moer tot dit debat zal bijbrengen. Dat is een verkeerd begrepen vorm van democratie. Dat is het ontvluchten van verantwoordelijkheid.
Peter Vandermeersch in De Standaard van 11 april 2005
- 130 keer gelezen
