20
feb 2003
BERT GEENEN, DONNA-GROOTMAKER EN HUIDIG RADIOMAKER BIJ DE VMMa
"Het is nog maar de vraag of VMMa met ketenradio kan blijven werken"
- Bert, vele van onze lezers zullen je ongetwijfeld nog kennen van toen je actief was bij jongerenzender Studio Brussel. Halfweg jaren '80 praatte je de plaatjes aan elkaar in programma's zoals de Tijdloze 100 en Sportprognose. Hoe kijk je vandaag terug op deze periode?
- Studio Brussel was in zijn beginjaren misschien wel de "rebel" onder de BRT-zenders. Hoe werd de komst van deze zender in Vlaanderen ervaren?
- Was je al bezig met radio vóór je bij Studio Brussel terecht kwam? Vanwaar de keuze om in de radiowereld te stappen?
- We kunnen er niet om heen dat jij zowat de man bent geweest die van radio Donna de meest beluisterde zender in Vlaanderen heeft gemaakt. Hoe verklaar je het enorme succes van Donna?
- Bijna twee jaar geleden maakte je dan de overstap naar VMMa. Voelde je je niet meer thuis bij het "huis van vertrouwen" of werd het gewoon tijd voor een nieuwe uitdaging?
- Met de oprichting van Q-Music kreeg je de misschien wel de vrij bizarre opdracht om de zender die je zelf groot hebt gemaakt, de volle laag te geven. Hoe stond je daar tegenover?
- Je hoort wel vaak beweren dat Q-Music simpelweg een kopie is van Donna en dat beide zenders in dezelfde vijver vissen. Is dat inderdaad zo?
- Een veel gehoorde kritiek op de VRT is dat ze qua technische mogelijkheden fel bevoordeeld worden ten opzichte van andere commerciële (privé)projecten. Ondervindt je daar met VMMa-radio ook hinder van of is het allemaal wat overroepen?
- Onlangs kondigde VMMa aan TOPradio te vervangen door JIMfm. Enkele TOPradio's zien dat echter niet zitten en zullen hun eigen weg verder gaan. Dreigt het JIMfm-verhaal daardoor niet in het water te vallen?
- Hoe zal JIMfm ongeveer gaan klinken? Wordt het een soort kopie van JIMtv, of blijven beide media gescheiden?
- Ook radio Mango heeft het jaar 2003 net niet gehaald. Na een jaar of drie werden de verwachtingen van Mango blijkbaar niet ingelost. Waar zat het fout?
Bert Geenen is een naam die al jaren vertrouwd in de oren klinkt in diverse radiomiddens. Hij heeft de afgelopen jaren dan ook een indrukwekkend palmares opgebouwd. Gestart bij het toenmalige BRT 1 kwam Bert, via een tussenstop bij onder andere Studio Brussel en radio Donna, uiteindelijk terecht aan het hoofd van Q-Music. Ruim 30 jaar zit de voormalige Donnabaas nu al in het vak en van radiomaken heeft Bert in elk geval voldoende kaas gegeten. Stof genoeg dus om enkele vragen richting Bert Geenen af te vuren...
Dat was een heerlijke periode. We werkten met gelijkgezinden aan een nieuw, jong project. Ik bewaar de beste herinneringen aan de jaren waarin ik de ochtend presenteerde, maar ook aan wat daarna kwam met Geenen Tijd. De "Sportprognose" was een item dat we lanceerden op zondagochtend en later zou dat uitmonden in het opstarten van de "Sportbrunch". De tijdloze 100 was er maar één keer per jaar, maar hitlijsten pesenteren deed ik wel graag. Daarin kon je een strakker tempo nastreven dan in de andere uitzendingen. Het is ook opmerkelijk hoeveel mensen die je later ergens tegen komt, bij StuBru hebben gewerkt. Bij VMMa, in de platenwereld, bij kranten en weekbladen... Altijd vind je wel iemand met gemeenschappelijke herinneringen.
Wat dat betekende buiten de BRT kan ik moeilijk inschatten. Binnen de BRT waren er niet alleen positieve reacties. Er waren ook mensen die de aanpak te vernieuwend en ook bedreigend vonden. Verder was er de frustratie in verband met de ontvangstmogelijkheden. In de beginperiode was er maar één FM-frequentie (102.8 MHz) en één middengolffrequentie (AM 1512). Het duurde geruime tijd voor we in heel Vlaanderen op FM beluisterd konden worden.
Ik droomde van radiowerk sinds 1969. Dat was de periode van de BRT-popsectie... Andere zenders die mij inspireerden waren radio Luxemburg, Veronica en radio London. Om in Vlaanderen radio te maken kon je toen nog alleen bij de BRT terecht. Er waren geen lokale radio's. Spelen met plaatjes en mengpanelen kon alleen achter discobars, vooral dan van jeugdhuizen. En daar heb ik het vak geleerd. Uiteindelijk bleef radio, ook na mijn studies, een hobby. In 1975 ben ik dan bij de BRT begonnen: eerst als reporter, dan als muzieksamensteller en later als presentator. De zender waar ik startte was BRT 1. Ik werkte er mee aan programma's zoals "Neem je Tijd", "Wie niet kijken wil, moet luisteren", "Tot uw Dienst", "De Sportmarathon" en "Radio Tour". Jarenlang combineerde ik losse opdrachten met lesgeven en uiteindelijk ben ik in 1981 voltijds overgestapt naar de BRT.
Het is vriendelijk dat je het succes van Donna in mijn schoenen schuift, maar dan doe je toch een pak mensen onrecht aan. Wel waren er binnen Donna zeven jaar geleden nogal wat verschillende meningen over muziek en presentatiestijl. In een eerste fase heb ik naar al de medewerkers geluisterd en op basis daarvan heb ik keuzes gemaakt. Een enger muzikaal profiel met aandacht voor de Belgische dance, die tot dan alleen lokaal ondersteund werd, een nieuwe antenne-aankleding en nogal wat stemmen die andere uitzendingen kregen. Je mag de zwaarste boeken-theorie over radio uit het hoofd kennen, uiteindelijk blijft er een groot verschil tussen theorie en praktijk. En voor de praktijk ben je overgeleverd aan de mensen die het moeten doen. Het helpt als die mensen eenzelfde enthousiasme hebben en voor mekaar door het vuur willen gaan. Mijn eerste opdracht was van Donna de zender van "de fun en de hits" te maken. De grote doorbraak kwam er toen we die slogan ook in de communicatie konden gebruiken.
Die nieuwe uitdaging heeft het gedaan. Op dat moment kon ik niet veel meer betekenen voor Donna. Het succes bestendigen zou mijn grootste opdracht zijn en dan wil ik toch nog graag dat tikkeltje meer. Bovendien was er bij VMMa een aanstekelijke gretigheid om met nationale radio te kunnen beginnen.
Zo zit het spelletje nu éénmaal in mekaar. Bij de VRT was er vroeger diezelfde sfeer tussen Radio 1 en StuBru en later tussen StuBru en Donna en tussen Donna en Radio 2. Je probeert de luisteraar in te pikken door net iets anders aan te bieden. Wij willen graag de Donna-luisteraar omdat ze commercieel interessant zijn en omdat we denken dat we voor een deel van hen een alternatief hebben.
We zitten inderdaad in dezelfde commerciële markt te vissen, maar een kopie zijn we zeker niet. Het volstaat om gewoon te luisteren. De muziekkeuze bij Donna is veel ruimer en het oldies-repertoire gaat veel verder. Er is ook een belangrijk verschil op spelletjes- en presentatoren niveau.
Als je met meer dan dertig frequenties moet werken is dat iets minder comfortabel dan wanneer je met vijf of zes frequenties heel Vlaanderen kan bespelen... Maar kan je dat de VRT kwalijk nemen?
Als het JIMfm verhaal in het water valt, zal het daarmee niets te maken hebben. De splitsing tussen de huidige en de toekomstige TOPradio komt er alleen maar op basis van muzikale onverenigbaarheid. Vanuit Vilvoorde moeten wij een product aanleveren dat niet alleen nationaal maar ook lokaal verkocht kan worden. Lokaal leven er vele verschillende meningen over de muziek die vooral overdag moet gedraaid worden. Meningen die bepaald worden door de lokale adverteerders, nogal logisch zelfs. Wij kunnen zolang mogelijk proberen die verschillende meningen tot één gemene deler te kneden maar als dat niet haalbaar lijkt, moeten we knopen kunnen doorhakken. Waar we ons de meeste zorgen over maken is de frequentieproblematiek. We kunnen nu wel onderhandelen met geïnteresseerde radio's, maar we weten niet of die radio's in de toekomst nog een nuttige frequentie zullen hebben... Wat zal er gebeuren als de provinciale en de lokale frequenties worden toegekend? Het is zelfs nog de vraag of de VMMa nog wel de kans zal krijgen om met een ketenradio te blijven werken. Dat zijn allemaal overwegingen die moeten uitgeklaard worden voor we mogelijke partners definitief kunnen overhalen.
Het is de bedoeling overdag nadrukkelijk te gaan voor de hits van het moment, inderdaad een beetje hetzelfde dan wat JIMtv doet. 's Avonds zullen we blijven mikken op dance.
Bij de economische haalbaarheid... Om een rustige, Sky-achtige, muzikale Mango te maken waren de ontvangstmogelijkheden onvoldoende, behalve in West-Vlaanderen dan. Met Michel Follet probeerden we een hele andere aanpak, met succes trouwens. Alleen steeg misschien wel het aantal luisteraars, de inkomsten bleven beneden alle peil.
Bedankt voor het interview! (JT)
- 167 keer gelezen
